ابن الاكابر والأسطى بليا ج١٠

الدكتور مدحت = طول فترتها فى المستشفى كانت بتهلوس بحاجات غريبه استترجت ان حصلت مابنها ومابين واحد اسمه مروان علاقه احم ويعنى لو حبيت تتاكده اذا كان الجنين ابن استاذ ايهاب او مروان ممكن نعمل تحليل DNE لتداكده

ايهاب ببرود = لا ملوش لازمه انا مداكد ان الجنين ده مش ابنى صح سلا كانت مراتى ولاكن محصلتش مابنه غير علاقه وحده بس غير كدا لا، ده مش طفلى

اسيا بزهول = ازااااى الكلام ده ازااااى

ايهاب بضيق = بصى يا اسيا احنا ملناش دعوه بلكلام ده طلمه الجنين ده ابن حرام يبقا.

اسيا بمقاطعه = لا يا ايهاب متكملش كلامك ده لان مش هسمح بيه، متنساش ان سلا اختى مهما عملت فى الاخير هيا اختى ووصيت ماما ليا الله يرحمها، فـ لو سمحت ل حبنا غالى عليك تعتبر ان ابن سلا ابنك وتنسبه ليك، انا مش هرمى ابن اختى مهما حصل خلاص

عالم. تنهد ايهاب بضيق وجمد يديه وضربها فى الحائض بضيق شديد.

فقتربت اسيا من ايهاب وقالت برجاء = علشان خاطرى يا ايهاب، ارجوك

ايهاب بتنهيده = خلاص يا اسيا موافق انسب ابن سلا ليا بس مش هقدر اعطى لها نفس المعزه والحب اللى بعطيهم لولادى خلاص

اسيا بحزن = خلاص يا ايهاب انت حر المهم دلوقتي اننه نكون جنب سلا الايام دى لحد ما تولد، ماشي

ايهاب بضيق = ماشى يا اسيا، ماشى اففففففف. ابتسمة اسيا له بألم وحوضت خصر ايهاب بحزن ودفنت وجهها فى صدر ايهاب فضمها ايهاب له اكتر ودفن وجهو فى شعرها وهوا بيستنشق عبيرها بعشق.

~ اما فى منزل مؤمن. كانت فيروز بتحضر شنتها بحزن شديد فنظرت فيروز بدموع للبسبور بتعها فـ هيا خلاص هتسافر بكره ل اقارب والدها فى لندن فمسحت فيروز دمعها وهيا تغلق سوستت شنتها وقررت انها تنزل تتمشه قليلآ فى الكرنيش فستاذنت نيره بحجة انها رح تشترى شوية اغراد تلزمها للسفر وتركتها ونزلت ففضلت فيروز تتمشه تحت امطار الشتاء الخفيفه فكانت الساعه التاسعه مسائآ فتوقفت فيروز امام البحر وهيا طرا امطار الشتاء وهيا تنزل على صتح الماء.

فقالت لنفسها بدموع = كان نفسى اكمل حياتى معاك يا عماد بس يا خساره طلعت انسان مش صريح وانا مش هقدر انى احب انسان من ضرف واحد فـ لازم اسافر وابعت لارتاح من كل ده. فمسحت فيروز دمعها بألم ورجعت إلى المنزل لتتفاجأ بـ اصوات المبركه والفرحه لطرا فيروز عماد جالس وبجانبه فتاه جميله وهم مسكين ايد بعض فقتربت منهم وهيا مش مستوعبه الذى طراه اممها.