انت قدري بقلم سمية بلال ج١

_& البارت التاسع &¬_&

نرجع بقى لاول بارت لما راحت لعلام

علام : يعنى انتى مرات حسن
فاطمة بحزن : ايوا
علام : وايه اللى يضمنلى انك مراته مش ممكن وحدة نصابة
فاطمة وقد منعت دموعها من النزول وداست على كبريائها لاجل مستقبلها هى واطفالها : ده عقد الجواز ودى بطاقته
علام وقد عاد اليه شعور الابوة : طب حسن مات ازاى
…….: يالهوى انت بتقول ياعلام حسن مين ده واحد تانى غير حسن ابننا صح
علام : اطلعى يافرحة دلوقتى

فرحة : اطلع ليه ثم نظرت الى فاطمة : مين دول يا علام انا جلبى كان حاسس انك متجوز عليا لا وكمان مخلف منها ياراجل اخزى على
علام بصرخة : فررررررررررحة
سكتت فرحة الكبيرة بخوف بينما تمسكت فرحة الصغيرة بوالدتها : ماما الراجل ده بيحوف اوى
فاطمة : معلش ياحبيبتى
علام : دى مرات حسن ابنك
فرحة بخوف : وفين حسن
علام وقلبه يحترق ندما : مات
فرحة ضربت على صدرها : مات انت بتخرف تجول ايه من اللى مات
علام بصوت عالى : فرحة
فرحة ببكاء : فرحة ايه اسكت بقى فرحة ايه ضيعت ابنى منى منك لله منك لله

علام واغمض عينيه وتوجه الى فاطمة : مش جولتى حسن مات ازاى
فاطمة : بالقلب كان عنده القلب وحالته متاخرة بس اكيد لو كان فى امكانيات كان يقدر يسافر بس حالتنا كانت على قدنا
فرحة وهى توجه كلامها لعلام : شفت ياعلام اخرة عنادك ايه افرح بالفلوس اللى حواليك خليها تنفعك اولادك الاتنين ضاعوا بسبب جشعك وطمعك ها حسيت دلوقتى بالذنب روح حسبى الله ونعم الوكيل

علام وكان كلاماتها اعادته الى رشده : بس هو اللى عصانى مسمعش كلامى
فرحة ببكاء : عايزه يشوفك بتحطم مستقبله واحلامه ويسمع كلامك ده انت لما حد يجولك ده غلط بتهب فيه وتجوم الدنيا عليه ليه قولى ليه عايش بدور الامر والناهى فاكر نفسك مين وفاكر ان الفلوس دى هتدوم لا ياعلام تبجى غلطان

فرحة تبكى وجدت من يتمسك بملابسهاالتفتت لتجدها فرحة الصغيرة : انتى مامة بابا حثن ده ثمانى فرحة على اثمك وكان بيقولى انه بيجبك اوى مث تزعلى هو راح عند ربنا وهيثكن فى الجنة وهيثتنانا لحد لما نروحله

احتضنتها فرحة ببكاء وهى تقبلها على وجهها : ياااه ياحسن طول عمرى بقول نفسى اشوفك عريس واشوف ولادك ودلوقتى شفت ولادك بس من غيرك ياحسن سامحنى يابنى ثم التفتت الى فاطمة قائلة : يعنى اسمها فرحة

فاطمة بابتسامة : ايوة

ذهبت فرحة الصغيرة الى علام وداست على قدمه : انت وحث ومث بحبك
فاطمة بخوف من ردة فعله : فرحة كده عيب تعالى هنا
علام بحنية وقد رفعها لتجلس على قدمه : سيبيها براحتها ليه انا عملت ايه
فرحة الصغيرة: علثان زعلت فرحة منك بث بص هى حلوة ازاى مث تزعلها تانى
ضحكوا جميعا
علام وهو يقبلها على وجهها : ماشى علشان خاطرك ثم التفت الى فرحة وقال : فرحة خدى فاطمة ووديها اوضة تستريح من السفر زمانها تعبانة
فرحة : يلا يابنتى
فاطمة : حاضر يلا يافرحة تعالى معايا
علام وهو يحتضنها : لا سيبيها معايا شوية
فاطمة باستسلام : ماشى
………………………………………….. ..
صعدت فاطمة مع فرحة

فاطمة : معلش ممكن حضرتك تودينى اوضة حسن
فرحة : حضرتك ايه بقة خلاص اعتبرينى زى مامتك بس لو مش عايزة
فاطمة تقاطعها وهى تقبل راسها : هو انا اطول حسن دايما كان بيحكيلى عنك وكان نفسى اشوفك
فرحة ودموعها فى عينيها : الله يرحمه
بعد ان اوصلتها الى الغرفة : هى دى الاوضة استريحى لحد لما اجهزلك العشا
فاطمة : حاضر ياامى

اغمضت فاطمة عينيها وهى تتنفس هواء الغرفة

حاسة بيك ساكن هنا
وصدى ضحكتك ماليا الفضا
حاساك بتعاتبنى لانى
سمحت للحزن يشدنى
انت ناسى انى
انا انت وانت انا

سامحنى غصب عنى
الجرح اقوى منى
نفسى اشوفك من تانى
واقولك واحشنى يا أنا

ذهبت الى سريره واستلقت عليه واحتضنت وسادته وذهبت فى سبات عميق لعلها تلقاه فى احلامها

…………………………
فرحة : ايه دى ياجدو
علام : ده شنب ياحبيبتى
فرحة : بابا كان عنده واحد بث بيحلقه على طول بث ليه شنب كبير هنا وهى تشاور على ذقنه
علام وقد مرت سحابة ندم على عينيه ولكن حاول التظاهر بعكس ذلك : طيب تعالى بقى
فرحة : بث بث بث بقى ياجدو انت بتثغزغنى
علام بضحكة : ماشى ياستى خلاص
فرحة : جدو انا ممكن اروح العب فى الجنينة
علام : روحى ياحبيبتى بس متروحيش بعيد
فرحة وهى تقبله من خده برقة : ماثى

…………………………..
عبد الحميد : بدر خليك هنا فى الجنينة لما اجى
بدر ذو العشر سنين : لا ياجدى انا هاجى معاك ده السبب فى موت ابويا
عبد الحميد : اسمع الكلام يابدر
بدر بطاعة : ماشى ياجدى

بدر لمح طفلة صغيرة تحاول تمسك فراشة وتضحك بشقاوة
ذهب اليها : مش هتعرفى تمسكيها
فرحة بعند : لا هعرف مث ليك دعوة انت بث
بدر بابتسامة : ياستى براحة كده
اما فرحة طنشته وذهبت وراء الفراشة التى اختبأت بين الورد جاء لتقطع الوردة ولكن جرحها شوكها
بكت
ذهب بدر اليها : انا مش قلتلك مش هتعرفى
فرحة : امثى ياد انت مث ليك دعوة
بدر وقد اقتطف وردة بيضاء : خدى دى احلى من الفراشة حلوة زيك
فرحة : ثكرا انت طيب اوى ثم شهقت وضرببت بيدها على جبينها : ياواهوى ماما قالت مث تكلمى اولاد

بينما فى الداخل
علام : عايز ايه ياعبد الحميد
عبد الحميد : انت عارف انا عايز ايه ياعلام عايز حجى اللى خدته
علام : لو معاك اثبات اثبت انى اخدت منك حاجة
عبد الحميد : ابنى مات بسكتة قلبية لما زورت فى الاوراج وخدت الارض ياعلام ايه مش مكفيك اللى عندك
علام : انت اللى غلطان انا عرضت عيك البيع وانت اللى رفضت
عبد الحميد : دى ارضى ياعلام يعنى انا حر ابيع ولا لا
علام بتكبر : بص خلاصة الموضوع مش ليك عندى حاجة واللى عايز تعمله اعمله
عبد الحميد بانكسار : ربنا على الظالم ياعلام وافتكر ولادك واولادهم هيتاخدوا بذنبك
عبد الحميد لم يكن يعلم بشأن حسن وابنته ولكن عندما سمع علام ذلك اعتقد انهم سيخطفون فرحة او يفعلوا بها اى مكروه
علام: اطلع بره بره

………: هتندم ياعلام واللى خلجنى هدفعك التمن غالى
علام بسخرية : الله مين ده ياعبد الحميد
بدر بنظرة جامدة : انا اللى جتلت ابوه بس صدجنى هدفعك التمن
علام بسخرية اكبر : الله هى الكتاكيت بقت بتتكلم روح يابابا روح شفلك حاجة والعب بيها
فرحة : مث تزعقله ياجدو ده ادانى وردة حلوة اوى بث كده
بدر : هو جدك
فرحة بابتسامة بريئة: ايوا
بدر بصلها بكره
علام بصرخة :فرحة تعالى هنا
امتلئت عينيها بالدموع ودخلت لتبحث عن امها
…………………………..

بدر : شفت ياجدى شفت العز اللى عايش فيه
عبد الحميد : معلش يابنى ربنا مهيضيعش حجنا
بدر مشى مع جده وفى كل خطوة يزدادا اصراره على الانتقام من علام وفجأة خطر على باله فرحة بابتسامتها البريئة وهى تقول ياواهوى ماما قالتلى مث تكلمى ولاد ارتسمت ابتسامة على شفته

…………………………………..
استيقظت فاطمة ووجدت فرحة الصغيرة نائمة بجانبها قبلتها ونزلت الى الاسفل ولكن توقفت فجأة عندما سمعت الحوار بين فرحة وعلام
فاطمة : حرام عليك ياعلام وهى ذنبها ايه
علام : البت لسه صغيرة ومش بعيد تتجوز وساعتها ممكن تاخد البنت والعيل اللى جاى وانا مستحيل افرط فيهم
فرحة : حرام عليك يعنى تستناها لما تولد وتاخد العيال منها وتطردها حرام عليك

صدرت شهقة من فاطمة كتمتها بيديها لم تستمع لبقة الحوار واسرعت الى الاعلى
لازم امشى لازم مستحيل ياخدوهم حتى الحاجة اللى بقيالى منك ياحسن مستكترنها عليا لازم امشى
وعزمت امرها على الرحيل

بينما الحوار فى الاسف

فرحة : ياعلام انت ظلمت حسن متظلمش مراته وبناته انت مش شايف البت طيبة ازاى وباين عليها كانت بتحبه اوى
علام: خايف يافرحة تتجوز وتحرمنى منهم
فاطمة بحنية : علام انا عارفة ان فيك حتة نقية فى قلبك اظهرها ولو مرة واحدة البنت جت لينا طالبة سند مش من اخلاجنا اننا نخونها ونخذلها
علام باستسلام: خلاص اللى انت عايزاه

……………………….
الان اذن الفجر والحارس ذهب للصلاة
استغلت فاطمة ذلك الوقت وايقظت فرحة
فاطمة : فرحة يافرحة
فرحة بنوم : نعم ياماما
فاطمة : قومى وتعالى معايا بسرعة بس متتكلميش ولا كلمة ماشى
فرحة وهى تهز راسها ماشى

نزلت فاطمة الى الاسفل بهدوء وخرجت الى الجنينة و وجدت الحارس منشغلا فى الصلاة
استغلت انشغاله وخرجت بهدوء مع ابنتها لتواجه وحدها الواقع القاسى ◔̯◔
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

$$ الحلقة العاشرة $$

عادت فاطمة الى بيتها بقلب حزين مجروح بقلب انهكه التعب فقد قدر الشقاء لها
سمعت صوت جرس الباب
فاطمة بخوف : مين
احمد : انا ياأبلة افتحى متخافيش انا معايا امى
زفرت فاطمة بارتياح وفتحت : اهلا يام احمد اهلا ياحمد اتفضلوا

ام احمد : البقاء لله يابنتى
فاطمة بحزن: الحمد لله
احمد: ابلة فاطمة الاستاذ حسن قبل مايموت حكالى على حالته ووصانى عليكم وعرض عليا انى اخد نصف الدخل اللى بيجى كل شهر بما انى هدير الشغل بس انا مرضيتش وفضل يصر عليا لحد لما رضيت بالربع بس
ومد يده : اتفضلى

فاطمة بامتنان : انا مش عارفة اشكرك ازاى يااحمد انا مكنتش هعرف اعمل ايه فى المحلين

ام احمد: شكر ايه ياست فاطمة ده لولا سى حسن كان احمد لسه ملتم على الشلة البايظة دى ربنا يرحمه ده خده وشغله معاه واداله مرتبه بالحلال

فاطمة : ربنا يخليهولك يام احمد ويباركلك فيه

ام احمد : يارب ياستى فاطمة يارب بصى ده رقم بيتنا لو احتاجتى حاجة لان باين عليكى فى الشهور الاخيرة اتصلى عليا لو احتاجتى اى حاجة واحنا تحت امرك

فاطمة بامتنان : ان شاء الله ربنا يكرمكم

ازرع جميلا ولو في غير موضعه …………….فلن يضيع جميل أينما صنع
إن الجميـــــــل إذا طال الزمان به …………….فليس يحصده إلا الذي زرع

……………………………………..

علام بصوت جهورى : ازاى مش لاقينها هتكون راحت فين اقلبوا الدنيا عليها
فرحة وهى تبكى ياعينى على اولادك ياحسن هيتشردوا هيتربوا بعيد عنا
علام بزهق : اسكتى بجى انا مش ناقصك

وتاتى الخدامة : سى علام انا لقيت الورجة دى فى الاوضة بتاعت الست فاطمة على السرير

علام : نادى عثمان يجراها

عثمان وهو يقرا الورقة : بسم الله الرحمن الرحيم
مش عارفة ابدا كلامى منين انا جيت ليكم طالبة الامن والامان طالبة منكم السند اللى هيحمينى وهيحمى اولادى ولما قابلتكم والحمد لله اتطمنت فرحتى مكملتش لانى سمعتك ياعمى سمعتك وانت عايز تاخد اولادى من حضنى وبعدين ترمينى للعالم اللى مش بيرحم بحجة انى ممكن اتجوز هربت ايوة هربت بيهم انا عايشة علشانهم هما بس بس عايزة اقولك ان قلبى مش ممكن يحب حد غير حسن ومش ممكن فى يوم انى اتجوز واحد غيره بس نصيحة ياعمى راجع حالك بدل مافى يوم تبص حواليك ومتلاقيش حد جنبك هيبعدوا عنك بسبب انانيتك سامحنى على الكلمة والسلام عليكم
فاطمة

فرحة : اكيد سمعتنا امبارح وملحقتش اخر الكلام والله مش هجدر الومها عندها حج
علام ارتفع ضغط الدم عنده واحس بدوخة شديدة واغمى عليه

فرحة بصرخة : علااااااااام
عثمان : ثوانى هنادى الدكتور واجى

………………………..

بدر : هنروح فين ياجدى ازاى هنسيب بلدنا
هنية (اللى علام كان عايز حسن يتجوزها فاكرينها) : والنبى ياصباح سكتى ابنك راسنا وجعانا وبعدين ده احنا هنعيش فى مدينة مش زى البلد الفقر اللى كنا فيها
عبد الحميد : اسكتى ياهنية وبعدين الفلوس اللى معانا هتعيشنا فى بيت صغير على جدنا يعنى مش عيشة الملوك اللى فالجة راسنا بيها

هنية بضجر : اوف

بدر : وبيتنا ياجدى
عبد الحميد بامل : هنرجعله يابدر هنرجعله والبركة فيك يابنى
…………………………………….
الدكتور: لازم تخلى بالك من صحتك ياحاج الزعل غلط عليك استأذن انا بقى
علام: اتفضل
فرحة : علام رجع لكل واحد حجه احنا مش حمل غضب ربنا علينا
علام بتأنيب الضمير : بس انا لو عملت كده هصغر نفسى

فرحة بحنية : انت بترد الحج لاصحابه يبقى ازاى بتصغر نفسك بالعكس الناس هتحبك وكرههم ليك هيتحول لمحبة

علام بحزن: بس فاطمة واللى فى بطنها وكمان فرحة اللى اول مرة قلبى يتعلق بحد زى ماتعلق بيها خسرتهم كلهم

فرحة بامل : اكيد هنلاقيهم ربنا معاهم
علام ولاول مرة يبكى : بس هنلاقيهم ازاى ده انا حتى مكلفتش نفسى وسالت حسن لما جه هو ساكن فين

فرحة وهى تمسح دموعه : متعيطش ياعلام ربنا كبير وهنلاقيهم ان شاء الله بس ارجع علام بتاع زمان علام اللى رغم جوته جلبه حنين بعدك عن طريج ربنا هو اللى جمد قلبك ياعلام

علام بحزن : انا والله ندمان ندمان

ثم نادى على عثمان

عثمان : الف سلامة ياحاج
علام : الله يسلمك عثمان روح وانده الحاج عبد الحميد وهات اوراج الارض بتاعته معاك
عثمان : بس هو عزل وساب البلد
علام بصدمة : ايه ازاى
عثمان : باع البهايم اللى عنده وعزل وراح
علام باين ان ربنا زعلان منى اوى : خلاص روح انت ياعثمان
…………………………..
فاطمة : ااااااااااااااااه ااااااااااااااه
فرحة بخضة : ايه ياماما بتعيطى ليه
فاطمة : اااه فرحة ااه روحى هاااتى التلييفون ببسسرعة اااااااااه
جرت فرحة واحضرته واتصلت على ام احمد
فاطمة : الحقينى يام احمد اااااااه شكلى بولد
ام احمد بخضة : طيب ياست فاطمة مسافة السكة وجاية

وصل احمد وام احمد سريعا
احمد : ياامى اسنديها لحد لما اجيب عربية
ام احمد: معلشى ياست فاطمة استحملى اسندى عليا براحة
فاطمة والعرق يتصبب منها : مش قااادرة ااه ههموووت ااااااه
……………………………
كانت ام احمد واحمد يقفان فى الطرقة وهما يشعرا بالقلق
عندما خرج الدكتور اسرعا ليه
احمد : ها يادكتور ابلة فاطمة بخير
الدكتور وهو يمسح جبينه : الحمد لله جابت بنت زى القمر
ام احمد : نقدر ندخل ليها دلوقتى
الدكتور : للاسف لا بعد ساعة لحد لما تتنقل لاوضة عادية

بعد ساعة

ام احمد : الف مبروك ياست فاطمة بنت زى القمر
فاطمة بارهاق : الله يبارك فيكى
ثم قالت بلهفة : عايزة اشوفها يام احمد هاتيهالى عايزة اشم ريحيتها
ام احمد بحنية : هى فى الحضانة دلوقتى يابنتى وان شاء الله بكرة بالكتير هتقدرى تشوفيها وتاخديها فى حضنك
فاطمة : ان شاء الله
ام احمد : الا بالحق ياست فاطمة هتسميها ايه
فاطمة بحنين كبير : ورد هسميها ورد
………………………..
مقتطفات من الحلقة القادمة

ورد: ماما احنا سينا المنصورة ليه

بدر والشرر يطلع من عينه : نهارك اسود ايه اللى عملتيه ده

فرحة بخوف : يالهوى ايه اللى هببته ده

ديفيد : مش تقلق يابابا اوعدك عددهم السنة دى هيكون اكتر من السنة اللى فاتت