رواية ن.ي.ران الأ..نتقام والحب (الفصل الحادي عشر إلى العشرون) بقلم golden tears

تنهد مهيد بحراره: انا واقع فى مصيبه
ادم اعتدل فى جلسته ..خير يا جدع فى ايه قلقتنى عليك
– ابويا مُصر انى اتجوز البت بت ال…. اللى عملتلى الفضيحه على النت…. علشان ابوها هيشاركه…
ادم : و انت ذمبك ايه فى الحوار ده كله
مهيد: ما عرفش انا مالى…. ال ايه ضمانه ان الشراكه ما تتفضش
ادم: و انت يا مهيد هتغلب فى حته بت زى دى ده انت ربتلها الرعب من غير حاجه …امال لما تبقى معاك فى بيت واحد ده انت هتكفر سيائتها و هتطلع القديم و الجديد عليها و انت من امتى بتفرق معاك
مهيد: قصدك ايه
ادم بجديه: اقصد هتبقى تحت ايدك فى طوعك هتقدر تنتقم منها زى ما انت عايز و على اقل من مهلك… لا هتخاف تروح كده ولا كده…كفر سيئاتها يا صاحبى و انت مش هتغلب
نظر بأبتسامه واسعه الى صديقه تصدق ان اللى فى المشكله فعلا مش بيفكر فى كل جوانبها ولا بيشوف حاجات كتير بتعدى من تحت ايده سهوه.. انت عليك دماغ سم يخربيتك…و بكده ابويا ما يزعلش منى ..و ما اخسرش اى حاجه ….و اخد حقى من بت ال… دى تالت و متلت لحد ما تقول حقى برقبتى
ادم: يبقى نقول أعريس وداعاً للعزويه
ضحك بصوت عالى و أمات ضميره و تمتم بكلمه واحده … هــتـــشــوفـــى