نسيم العشـ,ـق بقلم يارا عبد العزيز

نور وهي بتمسح دموعها شبه الاطفال: طب انا كدا هتكلم مع مين هنا انا كدا مليش حد لما انت تفتح المستشفى هتبقى طول الوقت مشغول وانا هعقد اكلم الحيطة صح

مصطفى بأببتسامة على طفولتها: فيه حنين وچنة اتصاحبي عليهم

نور : هيرضوا

مصطفى: مين حنين وچنة

نور : اه عشان يعني اكيد چنة مفكرة اني انا السبب فى انك طلقتها فأكيد مش هتسامحني

مصطفى: چنة !!!!

چنة مفيش اطيب واهبل منها بجد

نور بغيرة: من الواضح انك تعرفها اوي

مصطفى: اكيد انا قضيت عشرين سنة من عمري هنا مع چنة وحنين وعيسى

نور : يعني لو رحتلها دلوقتي واعتذرت منها تسامحينى صح

“كانت من اسوء ايام حياتي وانا بحط ابني اللى حتة مني قدام باب جامع فى نص الليل بس كان غصبن عني يا ابني ”

– كتبت الجملة دي فى مذكراتها وهي پتبكي بشدة و دموعها بتنزل على مذكراتها

عاصم : فريدة انتي فين بدور عليكي تحت مش لاقيكي ايه

اتجاهلته وهي بتحط مذكراتها فى درج مكتبها جت تخرج عاصم مسك ايديها

عاصم: لحد امتى هتفضلي تعاقـ’بني على حاجه مكنتش بأيدي يا فريدة

فريدة ببکاء : عايزيني اعملك ايه وانت كنت السبب فى بعد ابني عني ٢٨ سنة ٢٨ سنة وانا ابني بعيد عني وعن حضڼي بسببك انت يا عاصم

عاصم : طب ما هو ابني انا كمان يا فريدة انتي مفكريني مش زعلان وقلبي مش محړوق عشانه

فريدة: لو كان قلبك محر’وق عشانه وبتحبه زي ما بتقول ليه تخليني اعمل فيه كدا ليه يا عاصم دا جزاتي اني وثقت فيك وحبيتك وافقت اتجوزك من ورا اهلي و اول اما جتلك بأبني قولتلي انا قولتلك نزليه قطعت الورقتين العـ lړفي

اللى كانوا ما بينا و رمتنـ’ي انا وهو فى الشارع من غير اي رحمه

عاصم : كنتي عايزني اعمل ايه انا كنت لسه مهندس صغير فى مصنع ابوكي ابوكي مكنش هيوافق بيا وقتها يا فريدة

فريدة بعـ،صبية مفرطة : يا ريته ما كان عرف اللى ما بينا يا ريته ما كان غصبـ’ني اتجوزك عشان متفضـ’حش فى وسط الناس يا ريتني ما ضعـ’فت قدام قلبي فى اليوم اللى سمحتلك فيه تقـ’رب مني دلوقتي بقيت مجبورة اعيش معاك وامثل على الناس كلها اني بحبك عشان كريم ابني كان فى الاول عشان ابويا و دلوقتي عشان ابني انا بكـ’رهك يا عاصم بكـ’رهك

لا حول ولا قوة الا بالله العلي العظيم ♥️

عاصم : طب اعمل ايه عشان تسامحيني يا فريدة قوليلي اعمل ايه وانا هعمل كل اللى انتي عايزاه

فريدة : رجعلي ابني رجعهولي رجعهولي وانا هسامحك والله انا بمـ’وت وهو بعيد عني

عاصم: طب اجيبه منين احنا سألنا فى سوهاج كلها وملوش اي أثر

فريدة: كانا فضلنا قاعدين فى سوهاج

عاصم : انا شغلي كلها هنا فى القاهرة يا فريدة واحنا لفينا سوهاج كلها وملوش اثر نعمل ايه اكتر من كدا

فريدة ببکاء: مش عارفه اعمل اي حاجه بس رجعلي ابني رجعهولي يا عاصم

كريم : ايه دا مالك يماما انتي بټعيط ي ولا ايه

فريدة وهي بتمسح دموعها: مفيش يحبيبى انا كويسة

كريم : للاسف نقالوني للتدريس فى طب سوهاج

فريدة: سوهاج ليه كدا

كريم : محتاجين معيدين هناك فهضطر اني اروح

فريدة: تمام يحبيبى ربنا يوفقك

كريم : يلا انا هروح احضر شنطتي عشان مسافر بليل

عاصم : خد بالك من نفسك

كريم : متقلقش يا حاج يلا عن اذنكوا