رواية لست فقط حبيبي بقلم نونة ج 2
الفصل الثانى عشر
يحمل باسم نور ويصعد بها لغرفتها وخلفه جميع العائلة وسط هلع وقلق ودهشة من جميع الحاضرين …
ويصعد الطبيب المعالج لفاروق والذى كان من ضمن مدعوين الحفل ….
الطبيب : لو سمحتوا ياجماعة انتظروا بره شوية…..
يخرج الجميع ويقوم الطبيب بالكشف على نور ويطلب احضار بعض الادوية فيذهب باسم على عجل يحضرها وياتى مسرعا…….
يقوم الطبيب باعطاء نور الدواء ثم يخرج من الغرفة ….
فاروق : خير ايه اللى جرالها ؟ طمنى
الطبيب : اطمن ياباشا
هى دلوقتى اخدت حقنة مهدئة هتنيمها شوية وان شاء الله لما تصحى هتكون احسن
واضح انها اتعرضت لصدمة عصبية قوية شوية
عصام : صدمة عصبية؟ ازاى ؟!!!!!! من ايه يادكتور ؟
الطبيب : مااعرفشى الصدمة ليها اسباب كتير بس الاكيد انها اتعرضت ليها بشكل مفاجئ وده اللى عرضها للاغماءة
اهم حاجة لما تفوق الهدوء والراحة وياريت تغير جو فى اى مكان وماتتعرضى لاى انفعال او حتى مجرد ضيق
فاروق : مفهوم مفهوم … متشكرين اوى
انزل ياباسم طمن الضيوف واعتذر لهم عن اللى حصل
صافى : طب عن اذنكم هبقى اشوفها بكره بقى
اميرة : متشكرين اوى ياصافى ومتاسفين تعبناكى
صافى : ابدا ياروحى يالا يااحمد
انت ياولد مش بقولك يلا تعالى
احمد : باكيا ……
انا مش همشى عاوز اشوف نور
صافى : بكره هنيجى نشوفها يلا
احمد : لا مش عاوز امشى انا عاوز اشوف نور ويزداد بكائه
اميرة : مش انت بتحب نور وعاوزها تخف وتبقى كويسة
احمد : اه
اميرة : خلاص يبقى انت تروح تنام دلوقتى وبكره تيجى تشوفها هتكون صحيت وتقدر تشوفها وهتلعب معاك كمان …..
وكمان هى لو عرفت انك كنت بتعيط هتزعل وتعيا تانى وماتخفش ….
هخلى مامى تجيبك بكره وتشوفها
اتفقنا ياجميل
احمد : اتفقنا
ينزل احمد مع صافى ويترك الجميع نور عدا فاروق الذى يظل جالسا معها ينتظرها لان تستيقظ
وهو فى حيرة من امره
ماالذى ادى بها لتلك الحالة ؟ هل اخطأ عندما ظن انها قوية لتحمل كل المسئوليات التى القاها عليها ؟
هل كان مخطأ وحملها اكثر مما تحتمل ؟ ولكنها دائما ماكانت تثبت له قوتها بل كانت تفوق كل توقعاته فى اغلب الاوقات فماذا حدث اذن ؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
………………………………………….. ……………..
شاكر : هو ايه اللى حصل فجاة ده ؟
صافى : مش عارفة يادادى فجاة نور وقعت من طولها واغمى عليها
الدكتور بيقول صدمة عصبية مفاجاة
شاكر : وايه اللى هيسبب صدمة عصبية لواحدة فى حفل خطوبتها ؟
صافى : مش عارفة يادادى دى حتى قبل ماننزل كانت كويسة اوى وبتهزر وتضحك عادى وفجاة الحال انقلب فى اقل من الثوانى
شاكر : اظاهر ان المشروع ده مش ناوى يكمل
صافى : شكله مشروع نحس . هههههههههههههه
بس شفت فستانها يارءوف
وااااااااااو كان يجنن شيك موت
لازم اعرف هى جيباه منين اكيد من باريس ؟ لازم اجيب واحد زيه
رءوف : والله انا ماشفتش حاجة اصلا
صافى : ازاى الفستان اللى كانت لابساه نور وهى نازلة ماخدتش بالك منه ازاى يعنى ؟
رءوف : انا كنت بتكلم مع عمى وقتها وماخدتش بالى الا والدنيا اتقلبت فى ثوانى
صافى : خسارة …. فستان يجنن بس عيبه انه مقفل زيادة عن اللزوم
انا هطلب نفس الموديل بس هعمل شوية تعديلات علشان يبقى شيك اكتر
رءوف : ااااااااااه مقفل زيادة عن اللزوم يبقى اكيد جميل
صافى : اه ماانت زوقك كده
بلدى اوى
رءوف : انا زوقى بلدى وحفيدة فاروق المصرى اللى جاية من فرنسا زوقها بلدى كمان؟؟؟؟
صافى : فعلا ازواق غريبة
شاكر : خلاص بقى ياولاد
خلونا من الكلام العبيط ده ونتكلم فى المفيد
يسمع رءوف صوت بكاء احمد الصغير
رءوف : بتعيط ليه ياحبيبى ؟
احمد : عشان نور عيانة وخايف تموت زى مامى ومش اشوفها تانى……
يفرمل رءوف العربية فجأة عن سماع اخر جملة لاحمد
رءوف : مين قالك الكلام ده ؟ مامى قدامك اهيه ؟
ينظر احمد لصافى فى رعب وخوف وسط نظراتها هى النارية له……
رءوف : بقولك مين قالك الكلام ده انطق
احمد : مامى صافى هى اللى قالتلى انها مش مامى وان انا مامى ماتت ومش هشوفها ابدا……..
ينظر رءوف لصافى ويتطاير من عينيه شرارات الغضب
رءوف : انتى ازاى تقولى الكلام ده لطفل صغير زى ده؟؟؟؟
انتى ايه ؟ ماعندكيش ذرة من رحمة ولاعطف
ماعندكيش احساس ولا قلب
صافى : انا ماقصدتش اقوله هو اللى عصبنى وخرجنى عن شعورى وقولتله من غير مااقصد وبعدين حاولت اصلح غلطتى وقولتله انى كنت بهزر معاه لكن هو فضل معلق على الكلمة وماصدقنيش
رءوف : انتى فعلا مش ممكن تكونى ام ابدا
شاكر : ازاى تعملى كده ياصافى ؟ انتى مش متفقة مع رءوف وقدام كل الناس ان الولد ده ابنكم
صافى : انا اسفة يادادى
اسفة يارءوف والله ماكانشى قصدى
يكمل رءوف بسيارته حتى يصلوا للفيلا ويصعد مع ابنه لحجرته وتجلس صافى مع والدها بالاسفل …
رءوف : ممكن تبطل عياط بقى علشان مافيش راجل كبير يعيط مش احنا اتفقنا انك كبرت وبقيت راجل كبير؟
احمد : اه….
بابى هى مامى ماتت بجد زى ماقالت مامى صافى ؟
رءوف وقد اشعره كلام احمد بغصه فى صدره كمن حرك سكين مغروس قديما فى قلبه……
اه يااحمد بس انت لو بتحبها اوى مش هتزعل ولاهتعيط علشان هى ماتبقاش زعلانة منك
احمد : باكيا
يعنى نور كمان ممكن تموت زى مامى
رءوف : انت بتحب نور اوى ؟
احمد : اه اوى
رءوف : خلاص ادعى لربنا تخف وهو هيسمعلك اكيد
وبكره هخليك تزورها
احمد : يارب نور تخف يارب
يحتضن رءوف ابنه وتظهر فى عينيه دمعة لايعلم اهى لحزن ابنه ام لتذكره هو بجراحاته …………
………………………………………….. ……………………….
عند نور …..تفتح عينيها لتجد تفسها فى حجرتها وبجوارها جدها…….
فاروق : حمد الله على السلامة ياحبيبتى
نور : هو ايه اللى حصل ؟
فاروق : انتى ايه اخر حاجة فكراها؟
نور : مش فاكرة غير انى نزلت مع باسم وعصام ووووووووو
فاروق : وايه؟
نور : لا مستحيل اكيد انا بيتهيالى
فاروق : اتهيالك ايه ؟
نور : اتهيالى انى شيفاه قدامى كانه قدامى هو بالظبط كنت شيفاه قدامى ياجدى كان هو
رءوف………
فاروق : رءوف ؟ وايه هيجيب رءوف هنا ؟
اكيد انتى اتهيالك يانور
نور : مش عارفة يمكن
فاروق : بس انا زعلان منك
نور : ليه ياجدى ؟
فاروق : كنت فاكر انك هتكونى اقوى من كده بكتير ومش من اول خطوة تنهارى
نور : ________________
تبدا تتساقط عبرات على خد نور
فيقترب منها فاروق ويحتضنها بحنان وعطف وشفقة لحالها
حتى تهدا وتنام على صدره
………………………………………….. ……………….
فى صباح اليوم التالى يدخل باسم ……
باسم : تصدقى بالله ياشيخة انتى منك لله كان يوم ماطلعتلوش لاشمس ولا قمر يوم ماشفتك
نور : انا ياباسم ؟ كده بردوا
باسم : اه انتى حرام عليكى ياشيخة انا شعرى قرب يبيض من كتر الخضة اللى بتخضيهالى
نور : حقك عليا ياسيدى ( ويقتضب وجها تتصنع الزعل )
باسم : طب خلاص خلاص
كان يوم زى الفل وطلعله شمس وقمر ونجوم وكل حاجة حلوة
بس الجميل مايزعلشى
نور : خلاص مش زعلانة
اميرة : صباح الخييييييييييييييييييييير عامل ايه النهارده ياقمر خضتينا اوى عليكى
نور : انا اسفة والله بجد مش عارفة ايه اللى حصل ده
اميرة : شكلك كده كنتى بتختبرى غلاوتك عندنا
باسم : طبعا طلعتى اغلى عندى من اى حد فيهم
ده انا اول حد لحقتك وشلتك لحد الاوضة لحد ماظهرى اتكسر انتى كام كيلو يانور صحيح
نور : بقى كده ؟ انا كنت تقيلة ؟
باسم : اوى ياجميل اصلك كلك عسل وسكر فعامل وزن خرافى ياجميل انت ياقمر
عصام : الله الله الله
قاعد كده بتعاكس خطيبتى عادى ولا كان ليا اعتبار
باسم : اسمع بقى يااخ انت
هى لو اطست فى عنيا ورضيت تتجوز واحد زيك يبقى حظك انت الحلو وحظها هى الهباب
لكن مش مشكلة …..
انما لازم تعرف انى اعرفها قبل منك وانها اكتر من بنتى واختى وكل حاجة
فعاوز تعمل فيها راجل وتغير يبقى مش منى يابابا والا هالغى الجوازة دى واتجوزها انا والا ايه رايك يانورى ؟
نور : وانا موافقة
عصام : بقى كده ؟ طييييييييييييب خلينى اقتلهولك قدامك دلوقتى
سميحة : ايه ياولاد الهيصة اللى انتوا عاملينها دى مش تسيبوها ترتاح….
الف سلامة عليكى ياحبيبتى
نور : ميرسى ياطنط
سميحة : ماتعرفيش انتى قلقتينا عليكى قد ايه ده انا مانمتش طول الليل
نور : متاسفة والله ماكانشى قصدى
سميحة : متاسفة على ايه ياحبيبتى انتى ماتعرفيش انتى غالية عندى قد ايه؟؟
نور : ربنا يخليكى
سميحة :بقولكوا ايه ياولاد الدكتور قال امبارح انها احسن تغير جو ايه رايكم لو تروحو فيلتنا اللى فى الساحل تقضوا كام يوم
باسم : قشطة وانا جاهز
عصام : جاهز ايه انت اللى هتروح معاها وانا موجود
باسم : وانت عاوز تروح لوحدك والا ايه لازم يكون معاكم محرم
اميرة : خلاص يبقى اروح انا
سميحة : خلاص روحوا انتوا التلاتة
نور : التلاتة ؟ طب والشغل ؟
سميحة : ماتقلقيش ياحبيبتى الشغل هيجراله ايه يعنى مش هتيجى من يومين تلاتة واهوه فؤاد موجود لو فى اى حاجة مستعجلة
اميرة : ماما معاها حق يانور وهيبقوا يومين حلوين اوى وكلنا مع بعض
نور : خلاص مافيش مانع بس لو جدى وافق ………..
………………………………………….. ……………………
يوافق فاروق وتذهب نور مع عصام واميرة وباسم لقضاء فترة نقاهه فى الساحل الشمال …..
نور : الجو هنا جميل فعلا
اميرة : اوى
يرن هاتف نور برقم صافى
نور : اهلا ازيك ياصافى
الحمد لله تمام
لااحنا فى الساحل هنقضى هنا يومين تلاتة كده تغيير جو
بجد ؟ ياريت
بس اوعى مش تجيبوا معاكم احمد
خلاص ياحبيبتى مستنياكو
سلام
اميرة : مستنية مين؟
نور : صافى بتقول انها هى كمان هتيجى تغير جو معانا فى الفيلا بتاعتهم اللى جنبنا
اميرة : غريبة اوى دى!!!!
مش ملاحظة ان صافى مهتمة بيكى اوى زيادة عن اللزوم
نور : قصدك ايه؟
اميرة : يعنى انا اعرف صافى كويس واعرف انها مابتسالشى على حد كده ولاتهتم بيه الا لو عاوزة منه حاجة
نور : ياستى ياخبر النهارده بفلوس بكره يبقى ببلاش
………………………………………….. ……………………..
فى اليوم التالى ….تصل صافى ومعها رءوف واحمد للفيلا الخاصة بهم فى الساحل الشمالى والتى تقارب فيلا نور …
وتتصل بنور وتدعوها للعشاء ……..
نور : صافى اتصلت وقالت انهم وصلوا وعزمانا عندهم على العشا الليلة ياجماعة
اميرة : مش قولتلك ده شكلها حاجة وحاجة مهمة اوى كمان
نور : ههههههههه
تذهب نور فى المساء بصحبة عصام وباسم واميرة لفيلا صافى………
صافى : اهلا هلا اتفضلوا
نور : ازيك ياصافى امال فين ميدو؟
صافى : نازل حالا مع باباه فرصة اعرفكم ببعض اتفضلوا….
تدخل نور وصافى وباسم وعصام ويجلسوا فى صالة الفيلا وبعد قليل ينزل رءوف ومعه احمد الذى يترك يد والده ويجرى الى نور …
احمد : نووووووووور
نور : ميدو حبيبى وحش…………………
رءوف : ________________
( لحظة من صمت وسط حالة زهول كمن اصيب بصدمة كهربائية لكلا من نور ورءوف )
صافى : اعرفك يارءوف بنور حفيدة انكل فاروق
وده رءوف جوزى يانور
رءووووووووووووف رءوووووووووووووف انت فين ؟
واقف متسمر مكانك كده ليه ؟
رءوف : _________________
نور : عن اذنكم انا لازم امشى دلوقتى
صافى : تمشى ازاى انتوا لسه جيتوا
اميرة : سورى ياصافى شكلها تعبانة ان شاء الله نشوفكم بكره
باى
تخرج نور ويخرج خلفها باسم واميرة وعصام ولكنها لم تنتظر احد واخذت تجرى حتى وصلت لفيلتهم واغلقت الباب عليها
باسم : نوووووووووووور نووووووووووور افتحى
نور انتى كويسة ؟
نور : انا كويسة بس عاوزة انام ارجوكم سيبونى لوحدى
تجلس نور بمفردها …..
وعلى الجانب الاخر يترك رءوف الفيلا ويتمشى على البحر
وفى ذهنه اخر مرة راها فيها ………
فى احد احياء القاهرة المتوسطة تقف سيارة اجرة امام عمارة يبدوا ان الزمن طبع عليها بصمة واضحة تدل على انها عاصرته لعقود عدة….
يخرج منها شاب فى نهاية عقده الثانى يحمل حقيبة سفر صغيرة …… يدفع للسيارة وتنصرف ويدخل هو العمارة بخطوات سريعة وفى عينيه لهفة وشوق وحنين ليس لهم حدود….
يصعد السلم فى خطوات سريعة وفى لحظات يصل للطابق الثانى فيقف ويخرج من جيبه مفتاح ويضعه فى احد الابواب بهدوء حتى لا يحدث اى صوت يدل على قدومه وبهدوء يدخل ويغلق الباب وراءه ويدخل على اطراف اصابعه……..
يضع حقيبة سفره يجانب الباب ويدخل ببطئ وقبل ان يكمل مسيرته توقف متعجبا عندما سمع صوت …….
صوت صادر من حمام المنزل ولكنه صوت زكورى ينادى باسم امراة لتناوله بعضا من ملابسه …..
ينظر حوله ويتلمس جاكيت ملقى على كرسى وهنالك قميص على الكرسى الاخر وحذاء فى الارض
وكلها لرجل لايعرف حتى الان ماهو وماصفة وجوده فى منزله….
يذهب باتجاه الحمام وقبل ان يفتح يفاجئ برجل يخرج مرتدى الروب الخاص به هو ويفزع عندما يراه
رءوف: انت مين وايه جابك هنا فى بيتى وايه لبسك الروب ده وكنت بتعمل ايه انطق ( ويمسك فيه يكاد يفتك به )
يفزع الرجل ويحاول التخلص من رءوف ويدخلا معا فى عراك عنيف يغلب فيه رءوف ويكاد يحكم سيطرته عليه ولكن الرجل يمسك بفازة ويضرب بها رءوف فى جبهته فتسيل منه الدماء وقبل ان ينتبه يفلت منه الرجل ويخرج من المنزل مسرعا
يحاول رءوف اللحاق به ولكن يخرج من غرفة النوم امراة تصغر رءوف بعامين فقط تخرج وهى ترتدى ثياب نوم وتنظر الي الدماء التى تسيل من جبهته فزعة….
نور: ايه ده ؟ ايه اللى حصل ؟ انت كويس؟
رءوف: ( بصوت عالى هستيرى ) كويس ؟ مين اللى كان هنا ده وكان بيعمل ايه فى الحمام وقالع هدومه ولابس الروب بتاعى كمان ( ويتجه نحوها ويمسك بذراعيها ) انطقى انطقى
نور : انت بتقول ايه ؟ راجل ايه ؟ انا مااعرفشى انت بتتكلم عن ايه ؟ راجل ايه وراجل مين ده اللى ..
قاطعها رءوف بعدة صفعات على وجهها ليس لها عدد وتتوقف فقط وهو يمسك بها يهم بخنقها ولكن يقطعه صوت صادر من غرفة فى المنزل……..
يتوقفه صوت بكاء طفل رضيع من غرفته افزعه صوت العراك….
يتوقف رءوف ويلقى بها فى الارض وينظر لها …….. انتى …….
طالق
طالق
طالق
………………………………………….. ………………..
يرتمى رءوف على رمال شاطئ البحر ويكاد لايتحمل مقدار ماحمله هذا اللقاء من الالام ظل طوال سنوات يداويها وتناساها ولكن هيهات كما يقولون…………………………………….. …………………….
