ورقة زواج عرفي بقلم اسكوبي دو ج1

الحلقه الثامنه

تانى يوم الصبح شرين كانت وقفه قدام الشركه ولسه هتدخل لقت موبيلها بيرن
شرين : السلام عليكم ……..ايوه ياماما …………لا يا حبيبتى انا هتاخر شويه ……….لا متقاقيش انا كويسه والله بس عندى محاضره مهمه هحضرها وهاجى على المستشفى …………. صدقينى مش بكذب عليكى حتى فى دوشه وصوت عربيات حوليه اهوه انا بجد كويسه ……….هو بابا عامل ايه دلوقتى ………….طب الحمد لله ……….ماشى يا حبيبتى هخلص وهجيلك على طول ……….سلام

شرين قفلت مع مامتها واخدت نفس طويل وحاولت تجمد قلبها ودخلت على الشركه
وعند موظف الاستقبال
شرين : السلام عليكم
الموظف : وعليكم السلام
شرين : لو سامحت هو الاستاذ هشام عبد الرحمن موجود
الموظف : لا يا فندم الاستاذ هشام مش بيجى من فتره
شرين بأطمئنان : تمام طيب لو سامحت هو مش صاحب الشركه يبقى والده
الموظف باستغراب : اه يا فندم …… بس فى حاجه
شرين : ممكن اقابله ؟؟
الموظف : ثانيه وحده
الموظف مسك التليفون وكلم السكرتيره الخاصه لعبد الرحمن
وبعد ثوانى خلص وقفل
الموظف : هو عنده اجتماع دلوقتى بس حضرتك ممكن تستنى عند السكرتريه ولو فى وقت ممكن حضرتك تقابليه
شرين : شكرا جدا …….. امشى منين ؟؟
الموظف وهو بشاورلها : حضرتك هتركبى الاسنسير من هنا الدور الثالث تانى مكتب على الشمال
شرين بابتسامه : شكرا

شرين فعلا مشت فالاتجاه اللى قال عليه الموظف ووصلت للسكرتيره
شرين : السلام عليكم
السكرتيره : وعليكم السلام
شرين : لو سامحتى انا عاوزه اقابل استاذ عبد الرحمن
السكرتيره : فى موعيد سابق
شرين : لاء ………….بس انا عاوزاه فى موضوع مهم جدا
السكرتيره : ممكن اعرفه
شرين : اسفه ……… موضوع شخصى
السكرتيره : طيب هو عنده اجتماع دلوقتى ……….. اتفضلى اقعدى

وتقعد شرين وتعدى ساعه ووساعتين وثلاثه
ومفيش امل انها تقابله
وشويه ومبايلها رن تانى
شرين : السلام عليكم ………….ايوه يا ليلى …………..لسه مش عارفه ادخله ………….ماما عماله ترن عليه ومش عارفه اقولها ايه ……….انا اول مره اكذب كده…………..طب بصى انا هعمل محاوله اخيره ولو كده هروح……………اوكى سلام
قفلت شرين مع ليلى وقامت تانى للسكرتيره
شرين : لو سامحتى انا بقالى 3 ساعات
السكرتيره : بجد يا انسه استاذ عبد الرحمن مشغول جدا
شرين : طب معلشى قوليلو بس وانا مش هاخد من وقته كتير
السكرتيره قامت ومعاه ملف : انا هدخل اديله الملف ده وهقوله
شرين بابتسامه : ميرسى اوى
وبعد حوالى 10 دقايق خرجت السكرتيره ودخلت شرين اخيرا لعبد الرحمن
شرين رغم انها كانت متحمسه اوى انها تدخله الا ان لما وقت الجد جه حست بخوف ومكنتشى عارفه هتقوله ايه
شرين بخطوات بطيئه : السلام عليكم
عبد الرحمن وهو باصص فالملف اللى قدامه : وعليكم السلام ………اتفضلى اقعدى ………ثوانى وهكون معاكى
وبعد حوالى 5 دقايق كانت شرين هتموت وقلبها هيقف من الخوف خلص عبد الرحمن الورق وبصلها : خير ………..ايه الموضوع الشخصى اللى عاوزانى فيه
شرين وصوتها متحاش : احم ..هو الموضوع يخص ابن حضرتك
عبد الرحمن باستغراب : ابنى ؟؟…..ابنى مين
شرين وهى بطلع الورقه من شنطتها : هشام ………….اتفضل
عبد الرحمن اخد الورقه وبص فيها وبعدين بصلها بصه ضايقة شرين اووووى
عبد الرحمن وهو بيرمى الورقه : مطلوب منى ايه
شرين : يعنى ايه
عبد الرحمن : يعنى عاوزه فلوس ولا حامل وعاوزه يعترف بالجنين
شرين اول لما سمعت كلامه اتصدمت وبقت مش عارفه تقول ايه
عبد الرحمن : انا مش فاهم ايه اللى مطلوب منى
شرين بتحاول تمسك دموعها : حضرتك فاهم غلط ……….انا مش جيه استغل حضرتك او ابن حضرتك ……..انا ضحيه ومحتاجه مساعده
عبدالرحمن بتريقه : ضحيه ……….. كلهم بيقولو كده
شرين ودمعها بداءت تنزل : انا معرفشى حاجه عن الورقه دى ولا شوفت ابن حضرتك ده قبل كده عشان اتجوزه ……..انا مشوفتهوش غير مره وحده فاليوم اللى ادانى الورقه دى
عبد الرحمن : انا مش فاهم حاجه …………اهدى كده وفهمينى
شرين حكت لعبد الرحمن كل حاجه من اول موقفها من نرمين لحد اليوم اللى راحلها هشام فيه وادالها الورقه وانها شكه ان ده انتقام من نرمين
شرين : صدقنى انا مش عاوزه حاجه غير بس الورقه الاصل …..وعاوزه ابنك يبعد عنى وعن طريقى
عبد الرحمن بعد ما حس بالندم : انا اسف على طريقتى معاكى ………بس الموضوع غريب
شرين : حضرتك انا والدى فالمستشفى ولو سمع عن حاجه زى دى ممكن يموت غير الفضايح ……ياريت حضرتك تساعدنى نخلص الموضوع من غير محد يعرف
عبد الرحمن : طيب سبيلى بياناتك ورقم تليفونك فالسكرتريه وانا هحاول اتصرف …..متقلقيش
شرين بفرحه : بجد
عبد الرحمن : بجد متخافيش
شرين : متشكره اوى لحضرتك ………انا هستاذن انا دلوقتى …مع السلام
شرين خرجت وعبد الرحمن فضل سرحان مش مصدق اللى اتحكاله
” معقول وصل بيك الاستهتار والاهمال لكده …………..ماشى يا هشام انا لازم اربيك من اول وجديد ………صبرك عليه ”
ومسك عبد الرحمن التليفون واتصل بحد هو مين بقى هنعرف الحلقه اللى جايه

الحلقه التاسعه

شرين خرجت وعبد الرحمن فضل سرحان مش مصدق اللى اتحكاله
” معقول وصل بيك الاستهتار والاهمال لكده …………..ماشى يا هشام انا لازم اربيك من اول وجديد ………صبرك عليه ”
ومسك عبد الرحمن التليفون واتصل بالسكرتيره
عبد الرحمن : ابعتيلى كريم عمر من الحسابات حالا
وبعد 10 دقايق كان باب المكتب بيخبط
عبد الرحمن : اتفضل
كريم وهوداخل وباين عليه القلق : حضرتك طلبتنى
عبد الرحمن بنرفزه : اه اقعد
كريم وقلقه زاد : خير حضرتك
عبد الرحمن ادى كريم ورقه : تعرف ايه عن الورقه دى
كريم مسك الورقه لقها ورقة الجواز العرفى : انـــا ………انناااااا
عبد الرحمن : قول كل حاجه تعرفها احسنلك يا كريم
كريم حكى كل حاجه يعرفها عن الموضوع ده وعن نرمين وكلام هشام ليه اخر مره
عبد الرحمن : يعنى البنت دى بتقول الحقيقه
كريم باحراج : اه ………….وهى فعلا بنت محترمه اوى
عبد الرحمن : طب تمام ………….روح دلوقتى على مكتبك
عبد الرحمن كلم السكرتيره تانى : الغى كل المواعيد انا هروح دلوقتى

………………………………………………………………………………..

فى المستشفى
شرين وهى قاعده على السرير وماسكه ايد باباها : حمد الله ع سلامتك يا بابا
فؤاد بصوت تعبان : الله يسلمك يا حبيبتى
شرين بعياط : بابا انا محتجالك اوى قوم بقى وفوق وارجع وسطنا تانى
فؤاد وهو بيضغط على ايدها : مالك يا حبيبتى ؟؟
شرين وهى بتمسح دموعها : مفيش بس ………….بس لما تعبت حسيت بكده ………….ربنا يخليك لينا يارب
شريفه : خلاص بقى يا شرى ………..خلى بابا يرتاح
شرين : حاضر يا ماما
شريفه : خدى اختك وروحو ………..وانا هبات مع بابا انهارده
فؤاد : وروحو جامعتكو وذاكرو عشان الامتحانات ………….انا بقيت كويس
شرين : حاضر يا بابا …………بس انت خد بالك من نفسك ومن صحتك
فؤاد : وانتى كمان ياحبيبتى وخلى بالك من اختك
شرين قامت باست باباها وحضنته وطلعت بره الاوضه وشريفه وراها
شريفه بقلق : انتى مالك ياشرين
شرين : مالى يا ماما ؟؟
شريفه : مش عارفه بس حسه ان فيكى حاجه زعلانه ومضايقه
شرين : متقلقيش يا حبيبتى انا بس قلقانه على بابا
شريفه : مفيش حاجه تانيه
شرين بارتباك : لا مفيش هيكون فى ايه يعنى
شريفه : ماشى يا حبيبتى روحى انتى دلوقتى وخدى شهد معاكى
شرين : هى شهد فين اصلا
شريفه : فالكافتريا بتاع المستشفى بتشرب نسكافيه عشان مصدعه
شرين : ماشى يا حبيبتى هاخدها ونروح متقلقيش علينا
شريفه وهى بتحضن شرين : ماشى يا شرى خلى بالك من نفسك وبكره روحى كليتك عشان المحاضرات وتعاليلى بعد كده ………وحاولى انتى واختك تذاكرو شويه عشان تعوضو اللى فاتكو
شرين : حاضر يا ماما مع السلامه

………………………………………………………………………..

هشام قاعد فى اوضه وبيكلم بنت فالتليفون وعمال يهزر معاها ويضحك فجاءه دخل عليه باباه وقفل بسرعه معاها
هشام وهو مقلق من شكل باباه : خير فى حاجه
عبد الرحمن : ممكن تقولى ايه دى
ورمى فووشه ورقة الجواز
هشام وهو مصدوم : انت جبت منين الورقه دى
عبد الرحمن : ده اللى يهمك …………..وميهمكشى البنت المحترمه اللى عاوز تفضحها عشان بتلعب
ومسكه من ياقة التيشرت : انا مش فاهم انت بتعمل كل ده ليه بتعاقب مين ……….لحد امتى هتبقى مستهتر ومش قد تصرفاتك اخوك اللى اصغر منك ارجل منك ………..انت ايه ده
هشام وهو بيبعد ايده عنه : والله مش ذنبى انى متربتشى …….ولو انا فعلا مش متربى فده مش غلطى ده غلطكم انتم لانكم معرفتوش تربونى كويس
عبد الرحمن : هات الورقه الاصل
هشام ببرود : ليه
عبد الرحمن بنرفزه : بقولك هات الورقه
هشام خرج الورقه ورماها على السرير عبد الرحمن خادها : تمام ………انا فعلا معرفتش اربيك بس من انهارده هربيك من اول وجديد واهصلح غلطتى ………هات مفتاح العربيه
هشام : وده ليه كمان
عبد الرحمن : هو كده ………….واعمل حسابك انا واقفت كل حساباتك فالبنوك وكل الكرديت اللى معاك مش شغاله
وسابه وخرج من الاوضه وهو على اخره

…………………………………………………………………………….

شرين قاعده بتذاكر فى اوضاتها بس مش عارفه تذاكر خالص وشويه وموبيلها يرن
شرين : السلام عليكم
ليلى : وعليكم السلام ………….اخبارك ايه يا شرى
شرين : الحمد لله يا لولو ……….ماشى الحال بس مش عارفه اركز خالص الموضوع ده شاغل بالى اوى
ليلى : معلشى يا شرى ان شاء الله هتتحل
شرين : ان شاء الله
ليلى : هو باباه لسه مكلمكيش
شرين : لا لسه بس هو لحق يابنتى ده شكله راجل مهم كده انا كنت مرعوبه وانا عنده اكيد مش فاضى …………..استنى كده يالولو …….عندى ويتنج رقم غريب ………..هشوف مين وهكلمك تانى ……..سلام
ليلى : اوكى سلام
شرين قفلت مع ليلى وردت على الرقم
شرين : السلام عليكم
عبد الرحمن : وعليكم السلام ………ازيك يا شرين انا عبد الرحمن
شرين : اهلا بحضرتك
عبد الرحمن : اخبار باباكى ايه دلوقتى ؟؟
شرين : الحمد لله احسن هيخروج من المستشفى كمان اسبوع
عبد الرحمن : ربنا يشفيه ……….بصى يا شرين انا جبت الورقه من هشام وهى معايا دلوقتى
شرين بفرحه : بجد ………….انا مش عارفه اشكر حضرتك ازاى
عبد الرحمن : تشكرينى على ايه ……..ده انا اللى مش عارف اتاسفلك ازاى ………..المهم انتى دلوقتى خليكى مع والدك وركزى فى مذاكرتك واطمنى خلاص من ناحية الموضوع ده ………وان شاء الله لما تخلصى امتحانات تجيلى الشركه عشان عاوزك فى موضوع مهم
شرين باستغراب : حضرتك عاوزنى انا ..؟؟

الحلقه العاشره

بعد حوالى شهر
كانت شرين خلصت امتحاناتها وباباها بقى الحمد لله احسن كتير
واتفقت مع عبد الرحمن انها تروحله الشركه عشان عاوزها فى موضوع مهم جدا
شرين وهى مستنيه عند السكرتيره والمردى اكتر توتر وقلق مش عارفه ممكن عبدالرحمن يطلب منها ايه
وشويه ودخلت شرين : السلام عليكم
عبد الرحمن والمرادى بترحيب كبير لشرين وترها اكتر :وعليكم السلام ……..اتفضلى يا شرين ………..اخبارك ايه واخبار بابا ايه
شرين بتوتر : الحمد لله تمام ………..وبابا احسن الحمد لله
عبد الرحمن : انا عاوزك فى موضوع مهم ……….واتمنى انك توافقى عليه
شرين : خير ……..اتفضل
عبد الرحمن : عاوزك تتجوزى هشام
شرين وهى مش مستوعبه كلامه : نعم ؟؟؟
عبد الرحمن : هجوزك لهشام ابنى بس رسمى
شرين بخضه : ليه ………….لا طبعا
عبد الرحمن : بصى هو ديل وفى مصلحتك وانا واثق انك ذكيه وهتوافقى
شرين ساكته ومش عارفه تقول ايه
عبد الرحمن : بصى وبساطه كده انا عاوزك تتجوزى هشام لمده معينه سنه مثلا وطبعا اهلك مش هيعرفو حاجه عن الكلام ده ……….انا هاجى مع هشام ونتقدملك رسمى وكل اللى تطلبيه واهلك عاوزينه هعملهولك
شرين باستغراب : بس ليه ……..وايه اللى يخلينى اوافق على كده
عبد الرحمن : بصى هى مصلحه للطرفين
وقام من مكتبه وقعد فالكرسى اللى قدام شرين
عبد الرحمن : هشام ابنى انا معرفتش اربيه وانا معترف بده وانتى شخصيتك عجبانى ومحترمه وممكن تساعدينى اننا نغيره ويبقى راجل ويتحمل المسؤليه
شرين : بس انا مالى بكل ده ………….انا ليه اتجوز اكتر واحد كان هياذينى واكتر واحد بكرهه ……….انا اسفه انا مش هقدر
عبد الرحمن بضحكه صفره : متنسيش ان ورقة الجواز العرفى لسه معايه
شرين بعصبيه : حضرتك بتهددانى ؟؟
عبد الرحمن : مش تهديد ولا حاجه ………..بصى انا هعينك هنا فالشركه
بمرتب 3000 جنيه ده غير انك هيتقدملك احسن شبكه وكمان الفيلا بتاع هشام جاهزه من كل حاجه انا مش عاوزك غير بشنطة هدومك وكمان هكتبلك مؤخر كبير عشان عند الطلاق تخديه
شرين : حضرتك انا ميهمنيش كل ده ………..انا مش هعيش مع واحد زى ابنك انا بجد بكرهه
عبد الرحمن : انا مش هاخد ردك دلوقتى فكرى شويه فى عرضى وردى عليا كمان يومين
شرين وهى قايمه وباين عليها الصدمه : ان شاء الله
عبد الرحمن : شرين اتمنى انك توافقى
شرين بحزن : عن اذن حضرتك

…………………………………………………………………………..

شريفه قاعده فى اوضتها وسمعت صوت الباب قامت تشوف مين
شريفه : شرين انتى جيتى
شرين : اه ياماما
شريفه : تعالى يا شرين ……….انا عاوزاكى
ودخلت اوضاتها ووراها شرين
شرين : خير يا ماما
شريفه :انتى نتيجتك هتبان امتى ؟؟
شرين باستغراب : يعنى شهر كده ………ليه ؟؟
شريفه وهى سرحانه : شهر ….
شرين : فى ايه ياماما قلقتينى ؟؟
شريفه : بصى يا شرين ……..انتى مبقتيش صغيره …….بصراحه كده من كام يوم باباكى عرف انهم هيحلوه على المعاش بسبب ظروفه الصحيه
شرين : ايــــه
شريفه : المشكله بقى ان المعاش نص تقريبا مرتب باباكى انا مش عارفه هتصرف ازاى ………….. وحتى المبلغ اللى كنا محوشينه عشان جوازك انتى واختك جزاء كبير منه اتصرف فى المستشفى وتعب باباكى …..انا مش عارفه اعمل ايه وخايفه باباكى يشيل الهم يتعب تانى
شرين : وبعدين يا ماما …….
شريفه : مش عارفه انا كان عندى امل انك تشتغل وتساعدينا بس ياترى هتلاقى شغل بالسرعه دى
شرين وهى بتفكر افتكرت عرض عبد الرحمن ………بس لما افتكرت هشام حاولت تنسى الحل ده

…………………………………………………………………….

عدى يوم وشرين محتاره ومش عارفه تنام من كتر التفكير
وهى سهرانه بتكلم ليلى وبتفكر معاها عشان حسه انها تعبت اوى ومش عارفه تشارك حد معاه غير ليلى اللى تعرف كل حاجه من الاول
شرين : انا تعبت اوى ياليلى ……….يارب اموت وارتاح من اللى انا فيه ده
ليلى : حرام عليكى ………..استغفرى ربنا
شرين : استغفر الله العظيم ………..بس ليه بجد بيحصلى كل ده ………. كل مقول خلصت مشكله تطلعلى مصيبه
ليلى : بس يا شرى الكلام مش هينفع …..قومى صلى ركعتين كده وقرى قراءن وحاولى تنام كويس وبكره الصبح روحى الشركه واللى هيطلع وقتها يبقى هو ده اللى ربنا كتبهولك
شرين : انا فعلا تعبت اوى وعاوزه اسيبها على ربنا ………ربنا يسترها يارب
ليلى : امين يارب ……………خالى بالك من نفسك وطمنينى عليكى بكره
شرين : ان شاء الله مع السلامه
ليلى : سلام

………………………………………………………………………………..

بعد حوالى اسبوع
عبد الرحمن يدخل اوضه هشام
عبدالرحمن من غير نفس : جهز نفسك بليل الساعه 8 هتيجى معايا مشوار
هشام باستغراب : مشوار ايه
عبد الرحمن : هخطبلك
هشام وقف متنح ومش مصدق اللى بيقوله : انت قولت ايه
عبد الرحمن وهو خارج من الاوضه : هخطبلك

الحلقه الحادية عشر

بعد حوالى اسبوع
عبد الرحمن يدخل اوضه هشام
عبدالرحمن من غير نفس : جهز نفسك بليل الساعه 8 هتيجى معايا مشوار
هشام باستغراب : مشوار ايه
عبد الرحمن : هخطبلك
هشام وقف متنح ومش مصدق اللى بيقوله : انت قولت ايه
عبد الرحمن وهو خارج من الاوضه : هخطبلك
جرى وراه هشام : يعنى ايه ………..وازاى ………..ومين دى اللى هخطوبها
عبد الرحمن : هتعرف بعدين
هشام بنرفزه :ازاى يعنى ………….انا مش هروح فى حته
عبد الرحمن : يبقى تلم هدومك وتطلع بره البيت …..وشوف بقى هتعيش ازاى
هشام : هو ايه الذل ده ؟؟
عبد الرحمن : هو مش انا معرفتش اربيك ادينى بحاول اصلح غلطتى
وسابه ومشى ودخل اوضته فريده قبلته
فريده : ها عملت ايه ؟؟
عبد الرحمن : قولتله
فريده : وهو عمل ايه ؟؟
عبد الرحمن : هيعمل ايه يعنى اكيد هيوافق انا قولتله لو موافقشى هطرده من البيت
فريده بخضه :ايـــه …… وانت هتعمل كده فعلا؟؟
عبد الرحمن بتحدى : اه
فريده :ازاى يعنى وهيعيش ازاى وانت واخد منه الفلوس وكل حاجه
عبد الرحمن : اهو يتعلم يعتمد على نفسه ولو مره فى حياته
فريده : هى البنت وافقت
عبد الرحمن بيحكى اللى حصل من شرين

فلاش باك
شرين فى مكتب عبد الرحمن وباين عليها التعب والتوتر
عبد الرحمن: ها يا شرين قرارتى ايه
شرين تسكت شويه وتسرح وبعد شويه تفوق على صوت عبد الرحمن
عبد الرحمن : ها ياله قوليلى هتعملى ايه
شرين : انا موافقه ……….بس عندى شرط
عبد الرحمن : شرط ………شرط ايه
شرين : حضرتك تكلم بابا وانا مليش دعوه بالموضوع ده
عبد الرحمن : وهقوله ايه
شرين : ممكن حضرتك تقوله ان هشام قريب وحده صاحبتى وشافنى وعاوز يخطبنى كده يعنى ………..بس عشان خاطرى محدش يعرف اى حاجه عن اتفاقنا او موضوعى مع هشام
عبد الرحمن : ماشى يا شرين
شرين انا هكتب لحضرتك رقم البيت وممكن تقول انك جبته من صاحبتى دى
عبد الرحمن : خلاص يا شرين اللى تحبيه ……….انا هتكلم انا مع بابا واضبط كل حاجه

ويرجع تانى عبد الرحمن لفريده
فريده : وانت عملت ايه مع باباها
عبد الرحمن : عادى كلمته واديته اسمى عشان يسال علينا وقال لشرين وطبعا وافقت وحدد معايا انهارده عشان نروح نقابلهم
فريده : طيب تمام ………….ربنا يستر بقى وهشام يعقل كده وميعملشى مشكله
عبد الرحمن : لا متقلقيش هو غصب عنه هيوافق وهيسمع كلامنا
فريده : انا مش مصدقه ان ابنى عمل كل ده
عبد الرحمن : لا صدقى ………وانتى مستنيه تكون ايه النتيجه لاهمالك لولادك واهتمامك باصحابك والنوادى طول اليوم
فريده بنرفزه : يا سلام بقيت انا السبب
عبد الرحمن : انا وانتى السبب ولازم نفوق ونعمل حاجه بقى ………….قبل ميضيع خالص
فريده : ربنا يستر

……………………………………………………………………………

فى بيت شرين كل حاجه جهزه والكل فرحان ما عدا شرين طبعا
ومامتها كانت حسه بكده
شرين فى اوضتها بتجهز قبل ما الناس يجو وتدخلها مامتها
شريفه : بسم الله ما شاء الله ………….زى القمر ياحبيبتى
شرين بتبتسم لمامتها ابتسامه حزينه
شريفه : مالك يا شرين ……..انتى مش مبسوطه ………لو مش موافقه انا هقول لبابا ونرفض ….عادى ياحبيبتى
شرين : لا يا ماما موافقه ……..انا بس مخضوضه من الموقف دى اول مره ابقى فالموقف ده
شريفه : هو انتى تعرفى العريس
شرين : اه شوفته مره فالكليه
شريفه : يعنى عجبك ومرتاحاله
شرين : اه ياماما هو باين عليه محترم اوى وكمان بابا سئل على باباه وطلع محترم اوى
شريفه : ربنا يوفئك يا حبيبتى يارب
شويه وشهد جات ودختلهم
شهد بفرحه : ماما العريس جه وانا دخلتهم الصالون ………..ايه ده ده امور اوى ……..يا بختك يا بت يا شيرى
شريفه : عيب يا بت ………….انا هقوم ادخلهم وانتى نص ساعه كده وتعالى ماشى يا حبيبتى
شرين : ماشى يا ماما

……………………………………………………………………….

فالصالون عبد الرحمن وفريده وشريفه وفؤاد الكل قاعد يضحك ويتكلم وهشام قاعد ساكت وهو مش فاهم اى حاجه
وشويه وتدخل شرين : السلام عليكم
هشام يقوم يقف ويتنح وهو مش مصدق ان شرين هى العروسه
عبد الرحمن وهو بيحاول يدارى صدمة ابنه : ايه ياهشام العروسه زى القمر دى ليك حق تقوم تقف وانت مبهور بيها كده
هشام وهو بيحاول يفوق من صدمته : ايه
ويبتسم ايتسامه وهو بيبص لشريفه وفؤاد ويقعد تانى مكانه
فريده : ماشاء الله ……… زى القمر تعالى يا شرين اقعدى جانبى
عبد الرحمن وهو بيبص لفؤاد : نتكلم بقى فالمهم ……….. انا عاوز اطلب ايد الانسه شرين لابنى هشام

الحلقه الثانية عشر

فالصالون عبد الرحمن وفريده وشريفه وفؤاد الكل قاعد يضحك ويتكلم
عبد الرحمن وهو بيبص لفؤاد : نتكلم بقى فالمهم ……….. انا عاوز اطلب ايد الانسه شرين لابنى هشام
فؤاد : وده شرف ليا ………انت متعرفشى انا مرتحلكم ازاى
عبد الرحمن : الله يخليك …….وده احساسى برده ………بص بقى انا عاوز شرين بشنطة هدومها
فؤاد : بس انا لازم اجهز بنتى واجبلها كل حاجه
عبد الرحمن : اسمعنى بس ………هشام عنده الفيلا بتاعه وانا هجهزها من كل حاجه ………..وكمان وظيفة شرين عندى فالشركه
شرين وهى بتبص لباباها : هو انا ممكن اقول حاجه
عبد الرحمن : قولى يا عروسه اومرك مجابه
فؤاد بيبصلها بابتسامه انها ممكن تتكلم وهشام بيبصلها عنده فضول هتقول ايه
شرين : بعد اذن حضرتك ………انا مش عاوزه اعيش فالفيلا
عبد الرحمن باستغراب: ليه لو مش عجباكى ممكن اشوفلك فيلا تانيه
شرين : لا مش كده ………..انا عاوزه شقه صغيره
عبد الرحمن : ليه حد يرفض الفيلا ويطلب شقه صغيره
شرين : معلشى انا كده هبقى مرتاحه اكتر ……..انا مش هقدر على شغل الفيلا وكمان هبقى فالشغل الصبح
عبد الرحمن وهو بيضحك : ومين قالك انك هتشتغلى فيها انا هجبلك شغاله
شرين : لا معلشى محبش يكون فى حد غريب فى بيتى ……….. بعد اذن حضرتك توافق ………..ولا رايك ايه يا بابا
فؤاد : انا اللى يهمنى راحتك يابنتى
عبد الرحمن : خلاص مفيش مشكله ……….انا هشوفلك شقه صغيره وتكون قريبه من باباكى ومامتك كمان ……….اى حاجه تانيه
شرين : لا شكرا
عبد الرحمن : خلاص يا حج فؤاد اتفقنا
فؤاد : على بركة الله اتفقنا
عبد الرحمن : تمام يبقى نقراء الفاتحه والخطوبه الخميس اللى جاى والفرح وكتب الكتاب بعد شهر
شريفه : بالسرعه دى
عبد الرحمن : خير البر عاجله ………..ولا فى مشكله
فؤاد : لا مفيش مشكله نقراء الفاتحه
قراءو الفاتحه وهشام قاعد حاسس انه فدنيا تانيه مش مصدق ان كل الكلام ده يخصه وان اللى هيتجوز كمان شهر ده يبقى هو مكنشى عارف يضحك ولا يعيط ولا يقوم يزعق ويقول انا مش هتجوز كل اللى كان بيعمله انه ساكت وبيتفرج وابتسامه غبيه على شفايفه

………………………………………………………………………………..

بعد مانزلو من عند شرين كلهم فالعربيه
فريده : مبروك يا هشام
هشام ساكت ومش بيرد وبصص من الشباك
وبعد شويه هشام : انا عاوز انزل اتمشى شويه
عبد الرحمن : هتروح فين ؟؟
هشام بنرفزه : فى اى دهيه انا عاوز انزل
عبد الرحمن ركن ع جنب ونزل هشام
عبد الرحمن : هشام
رجع هشام تانى لباباه : نعم
عبد الرحمن : خلى الفلوس دى معاك ومتتاخرشى
هشام خد الفوس وهو ساكت لانه فعلا مكنشى معاه ولا مليم ومشى
مشى هشام وراح الكافيه اللى دايما بيقعد فيه كان عنده امل يلاقى كريم ويتكلم معاه لانه اقرب واحد ليه بس ملقاش حد
دخل قاعد وهو سرحان وشويه فاق من سرحانه لقى نرمين قدامه
نرمين : سرحان فايه كل ده
هشام بدون وعى : انا خطبت
نرمين بنرفزه : نعم انت بتستعبط بقالى شهر واكتر بدور عليك وقافل موبايلك ومش معبرنى وفالاخر تقولى خطبت
هشام بنرفزه: بقولك ايه انا مش فايق للكلام بتاعك ده انا فيا اللى مكفينى
نرمين وهى بتشد ناعم : طب خلاص اهدى احكيلى ايه اللى حصل
وحكى هشام لنرمين كل حاجه
نرمين بضيق: يعنى احنا نعمل فيها المقلب وتقلبه علينا ………. انت لازم ترفض الجوازه دى
هشام : مش هينفع
نرمين : يعنى ايه مش هينفع ……….انت البت عجباك ولا ايه …….الجوازه دى على جثتى
هشام : خلاص ماشى انا هرفض الجواز وابويا يحرمنى من كل حاجه واترمى فالشارع هتبقى تصرفى عليا
(هشام قالها كده عشان هو عارف ان نرمين بتجرى وراه عشان فلوسه ومن غير الفلوس ده ميلزمهاش )
نرمين : لا طبعا ………..انا قصدى ………خلاص بقى اتجوزها وخلاص
هشام بنرفزه: انا كنت عارف انك هتقولى كده ……..ممكن بقى تخفى من وشى
نرمين : ياهشام انا بحبــــــــــ
هشام : اسكتى بقى مش عاوز اسمع صوتك انتى السبب فى كل ده مش عاوز اشوف وشك تانى
وسابها هشام ومشى من الكافيه وهو على اخره

………………………………………………………………………………..

ويجى يوم الخميس
عملو خطوبه عائليه جدا فى بيت شرين وهى برده اللى صممت ع كده
مكنشى حاضر غير هشام وباباه ومامته واخوه وكريم صاحبه وطبعا شرين وباباها ومامتها واختها وليلى وعم شرين وخالتها وبس

قعدو هيسو شويه وكل كان فرحان ومبسوط ماعدا العريس والعروسه وطبعا ليلى وكريم اللى عارفين كل حاجه عن الموضوع
وعدى اليوم وبعد ما خلصو الخطوبه
عبد الرحمن : فؤاد ياله بقى تعالو انا عزمكو ع العشا
فؤاد : لا مش هقدر ان تعبت اوى انهارده
عبد الرحمن : طب ينفع اخد البنات وهوصلهم لحد البيت
فؤاد : مفيش مشكله شرين خلاص بقت بنتك
عبد الرحمن : اكيد طبعا متقلقش مش هنتاخر

………………………………………………………………………….

فى مطعم فخم جدا
هشام وشرين وعبد الرحمن وفريده وشهد واحمد قاعدين بيتكلمو وبيتعشو
شهد كانت عماله تتكلم وتهزر واحمد كمان والاب والام مبسوطين وشرين كل شويه ترد ع شهد او تضحك ضحكه مجامله وخلاص وهشام قاعد ساكت سرحان وبيلعب فى الطبق ومش بياكل
عبد الرحمن : هشام ………هشام
هشام بيفوق من سرحانه وهو بيبص لعبد الرحمن : ايوه
عبد الرحمن : تعالى انت وشرين عاوزكم فى موضوع

الحلقه الثالثة عشر

فى مطعم فخم جدا

هشام وشرين وعبد الرحمن وفريده وشهد واحمد قاعدين بيتكلمو وبيتعشو
شهد كانت عماله تتكلم وتهزر واحمد كمان والاب والام مبسوطين وشرين كل شويه ترد ع شهد او تضحك ضحكه مجامله وخلاص وهشام قاعد ساكت سرحان وبيلعب فى الطبق ومش بياكل
عبد الرحمن : هشام ………هشام
هشام بيفوق من سرحانه وهو بيبص لعبد الرحمن : ايوه
عبد الرحمن : تعالى انت وشرين عاوزكم فى موضوع مهم
قام هشام وشرين وعبد الرحمن وقعدو على تربيزه تانيه
عبد الرحمن : فى حاجات عاوزين نتفق عليها …….اولا كده انتم هتتجوزو لمدة سنه بس وفاى وقت لو شرين قالت انها عاوزه تنفصل انا هبقى معاها …….. انت هتشتغل فالشركه بمرتب 5000 جنيه بس هيبقى الوضع مختلف المره دى لو غبت من الشغل هيتخصم من مرتبك واى غلطه هتتحسب عليك يعنى هتتعامل كاى موظف فالشركه واعمل حسابك انك هتبقى مسؤل عن بيت ومصروف البيت وكل حاجه تطلبها شرين منك هتجبهلها
وشرين هتشتغل فالشركه بمرتب 3000 جنيه بس مش هتصرف حاجه على البيت يعنى الفلوس دى بتاعها تتحكم فيها زى مهي عاوزه
هشام بغيظ: اشمعنا بقى وانا هصرف عليها بتاع ايه
عبد الرحمن : عشان انت الراجل ولا انت عندك رائى تانى
هشام سكت ومعرفشى يرد
عبد الرحمن : كل يوم هتوصلها معاك الشغل وطبعا هتستناها تروح معاك انت عارف لو عرفت انها روحت فيوم لوحدها
هشام بنرفزه : هو انا هشتغل سواق عندها
عبد الرحمن : اه اذا كان عجبك
هشام وهو بيبص لشرين : انا مش عارف ايه الهم ده
عبد الرحمن : اعمل حسابك انت وهى تتعاملو بطريقه كويسه قدام اهلها هم ميعرفوش اى حاجه مش عاوزنهم يخدو بلهم وتعاملهم باحترام انت فاهم ……..ولوشرين جات تشتكيلى منك فى يوم هتبقى ليلتك سوده
هشام : يا سلام ……..وهى مين دى يعنى عشان تعمل فيا كل ده عشانها …….دى وحده استغلاليه وبتعمل كل ده عشان الفلوس
شرين بغيظ : احترم نفسك ………ومين اصلا عمل كل ده من الاول
هشام : استعبطى بقى ………….. ده انتى قلبتى اللعبه كلها لمصلحتك وانا اللى كنت فكرك طيبه
عبد الرحمن : هشام لو اتكلمت تانى هتخلينى افقد اعصابى ……… اسكت احسنلك
هشام : ادينى اتزفت وسكت
عبد الرحمن وهو بيبص لشرين : معلشى يا شرين متزعليش ………عاوزه حاجه تانيه
شرين : اه انا عندى شرط قبل كتب الكتاب
هشام : اه طبعا اتشرطى ……..ما كلنا هنمشى بامرك بعد كده
عبد الرحمن : شرط ايه قولى
شرين : الجواز هيبقى على الورق بس
هشام بعصبيه : ازاى يعنى وده من ايه
شرين : مانا مش هينفع اتجوز اكتر واحد بكرهه فالدنيا
هشام : ده على اساس انى بموت فيكى يعنى
شرين : طب وايه اللى مضايق ……….كل واحد يعيش فحاله
هشام : لا مش كل حاجه هتقوليها هتتنفذ ………..وده حقى وهخده
شرين : ده على جثتى …………. معلشى يا عمو انا مش هوافق على كتب الكتاب الا بالشرط ده
هشام : هو انتى بتتامرى على ايه …………. محسسانى ان مفيش زيك ……..ده انا البنات بيترمو ورايا ويتمنو يكلمونى
شرين : ياسيدى انا وحشه واستغلاليه وزى الزفت هتموت عليه ليه بقى متوافق وخلاص
هشام بتريقه : هموت عليكى انتى …. ليه يعنى على ايه يا حسره ………..ماشى انا موافق انا اصلا مش طايق اشوفك
شرين : خلاص تمام ……….كل وحد يبقى فى حاله
عبد الرحمن : وهو بيبصلهم ………..ارتحتو ممكن بقى تتهدو شويه شهد واحمد هيخدو بالهم ………ايه ده ده انتم تعصبو بلد
وسابهم ومشى وشرين قامت وراه وراحت تقعد معاهم وهشام فضل قاعد وهو سرحان ومضايق ومش طايق شرين ولا حتى باباه

………………………………………………………………………………..

وفات اسبوع وعبد الرحمن لقى الشقه وعجبت شرين وكان كل يوم تنزل شرين وشريفه وشهد مع فريده وهشام عشان يجيبو العفش ويفرشو الشقه هشام كان بداء ياخد على شهد وشريفه وكان بيتكلم ويهزر مع شهد عادى بس يجى لحد شرين وهم الاتنين كانو بيتجاهلو بعض بس مكنوش بيحولو يبينو كده قدام شريفه وشهد

وعدت الايام واتفرشت الشقه وكل حاجه بقت جاهزه
وقبل الفرح بيوم كان الكل فرحان وزغريط وهيسه والاغانى شغاله عند شرين فالبيت وشرين قاعده فى اوضاتها مع ليلى
شرين : ليلى انا خايفه اوى ……..انا عامله نفسى قويه ومش هاممنى حاجه بس كل مفتكر انى خلاص بكره هعيش مع اكتر واحد بكرهه فى حياتى بموت من الخوف
ليلى : حسه بيكى يا شرين ……..بس كنتى هتعملى ايه
شرين : ربنا يهدى الحال ……. وتعدى الفتره دى على خير
ليلى وهى بتحضنها : امين يارب
ليلى : ياله بقى قومى كده وقعدى بره مع الناس عشان محدش يقول انك متجوزه غصب عنك
شرين بحزن : حاضر هقوم اهوه

تانى يوم شرين طبعا من الصبح فالكوافير ومعاها شهد وليلى وخلصو وكانو مستنين هشام عشان يخدومهم بس الوقت عدى ومحدش جه
شرين قاعده قلقانه وليلى وشهد بيهدوها
ليلى : اكيد فى حاجه عطلته …………..زمانهم جاين
شهد : طب متكلميه يا شرى
شرين :: مش معايا نمرته
شهد ياستغراب : بجد ازاى يعنى امال بتتكلمو ازاى الفتره اللى فاتت دى
شرين عشان تدارى على ان مفيش اتصال بينهم : اصل هو غير رقمه امبارح ونسيت اخده منه
شهد : طب وبعدين ………..ليكون حصل حاجه
ليلى : بس يا شهد احنا بنطمنها ولا بتقلقها اكتر
شهد : مش قصدى والله
وبعد تفكير وحيره شهد: انا هكلم بابا وهو يكلم عمو عبد الرحمن

الحلقه الرابعة عشر

هشام قاعد فى اوضته لابس البدله وعمال يلف سجاير ويشرب وتقريبا كده كان ضارب كل حاجة ممكنه
دخل عليه احمد وهو فرحان : ياله ياعريس العرووو…………
احمد بخضه : ايه اللى انت بتشربه ده
هشام بيضحك بشكل هستير : مفيش بظبط العريس
احمد : انت اتجنينت…………..بابا لو شافك هتبقى ليله سوده
احمد مسك موبيله واتصل بكريم بسرعه
احمد : الو …….ايوه يا كريم انت فين ………..تحت ……..طب اطلع بسرعه انا فاوضة هشام ……..ياله بسرعه هتفهم لما تيجى
مفيش دقايق وكان كريم فى الاوضه
كريم : يانهار اسود ………….هو عمل ايه
احمد: مش عارف هو شرب ايه ……..بس ده مش فى وعيه …هنعمل ايه
كريم : لو راح الفرح بالمنظر ده هتبقى فضيحه
قام احمد وكريم مسكو هشام وقلعوه جاكت البدله ودخلوه الحمام وحطو دماغه تحت الحنفيه
هشام : بس بقى هضيعولى الدماغ
كريم : اسكت انت بقى ………….. احمد روح خلى اى حد يعمله كوباية قهوه
ورجع بعد شويه احمد بالقهوه وهشام فاق شويه
كريم : احنا اتاخرنا اوى على شرين
هشام : وايه المشكله
احمد : ياله قوم عشان ننزل ورينا يستر وتعدى الليله دى على خير

……………………………………………………………………………….

البنات فى الكوافير قلقانين من تاخير هشام ومحدش معاه نمرته عشان يطمن عليه
شهد: انا هكلم بابا وهو يكلم عمو عبد الرحمن
ولسه شهد بتتصل سمعت صوت عربيات وهيصه عرفت ان هشام جه وخرجت بسرعه عشان تطمن
خرجت شهد شافت احمد : ايه يا احمد اتاخرتو كده ليه كنا قلقانين اوى
احمد : طب ياله عشان التاخير شرين خلصت
شهد : اه من بدرى وشويه وجه هشام وخرجت شرين وكانت قمروه اوى
هشام اول ماشافها وبصوت عالى : الله هى العروسه الحلوه دى مراتى
شرين بخوف مسكت ليلى : هو ماله شكله مش طبيعى
ليلى : مش عارفه ………ربنا يستر
هشام راح مسك ايدها وركبو العربيه والكل ركب العربيات وطلعو على القاعه
الزفه عدت على خير وكريم واحمد واقفين جانب هشام عشان لو عمل اى حاجه وشرين كانت خايفه وطلبت من ليلى متسبهاش
شويه وشرين وهشام قاعدين فالكوشه جم عليهم شوية بنات قرايب واصحاب هشام بس كانو افر اوى فى لبسهم كان عريان جدا واخدو عشان وبداؤ بقى الرقص وطبعا هشام مكنشى متوصى اصلا
شرين فضلت قاعده مكانها وليلى قاعدت جانيها

شرين بغيظ : شايف المناظر
ليلى : وانتى متغاظه ليه ………..غيرانه
شرين : غيرانه ايه بس وزفت ايه ………بس انا شكلى ايه دلوقتى ………انتى عاجبك تصرفاته انا حسه اصلا انه شارب حاجه
ليلى : شارب …………شارب ايه يعنى
شرين : مش عارفه ………..بس مش منظر واحد طبيعى ابدا …………..انا خايفه بابا وماما يخدو موقف من تصرفاتو دى

كريم واحمد راحو لهشام
احمد: اهدى بقى شويه مينفعشى اللى بتعمله ده
هشام: بعمل ايه فرحى وفرحان وبرقص ايه المشكله
كريم : مينفعشى كده ………..شرين شكلها مضايق ……….. واهلها كمان مضايقين من تصرفاتك
احمد : ياله تعاله معايا اقعد جانب عروستك بقى وبلاش فضايح ………..خالى الليله تعدى على خير
هشام مشى وقعد جانب شرين وهو مش طايق نفسه
واحمد وكريم حاولو يخلصو الفرح بدرى بدرى قبل متحصل اى حاجه
خلص الفرح والكل روح ووصلو العريس والعروسه على بيتهم