ورقة جواز عرفي بقلم اسكوبي دو

الحلقه السادسه عشر

هشام فاوضته سمع صوت جرى وتخبيط وصوت عالى فالصاله طلع جرى وهو مخضوض
هشام وقف يبص عليهم وهم عمالين يهزرو ويجرو وراء بعض زى المجانين وهم مش وخدين بالهم من هشام
وفجاءه
شرين بتروش على شهد المايه كلها جات فوش هشام
شرين حطت ايدها على بؤها من الصدمه
وشهد فضلت تضحك على منظر هشام
شرين : انا اسفه ……….بجد مش قصدى احنا كنا بنهزر
شهد : معلشى بجد يا هشام احنا نسينى نفسنا احنا بنعمل كده دايما فالبيت
هشام كان شكله متنرفز جدا ودخل المطبخ وسابهم
شهد : شكله زعل ……..احنا برده غلطنا ونسينا انه نايم
شرين : انتى السبب عجبك كــــــــــــــــــــــ
شرين شافت هشام خارج من المطبخ ومعاه ازازه مايه كبيره وهو بيضحك انا لازم اخد حقى
ورش مايه على شهد غرقاه وهى جرت وراه ومسكت المايه غرقته وشويه وجه غرق شرين كمان وبقت حرب مايه فالصاله
وبعد شويه كانو خلصو المايه وتعبو وقاعدو على الانتريه
شرين وهى بتبص على الصاله : يانهار ابيض ……الصاله باظت
شهد وهى بتضحك : البسى بقى انا هروح
شرين : فالمشمش هتروقيها معايا قبل ماتنزلى وكمان هجبلك لبس تغيرى عشان متتعبيش
شرين وشهد قامو يبمسحو الصاله ويورقوها وهشام قاعد
شهد : انت هتفضل قاعد كده قوم ساعدنا
هشام : لاء انا ببهدل بس
شهد : احنا هنهزر ………..قوم ياله
قام هشام وهو ماشى اتزحلق ووقع على ضهره
شرين وشهد وقفو يضحكو عليه ومش قادرين يمسكو نفسهم من الضحك
هشام : طب خالى عندكم دم وتعالو قومونى بدل الضحك ده
شهد : اصل شكلك حلو اوى استنى والنبى اصورك وانزلها على الفيس
هشام وهو بيقوم : يا سلام ……….اه اه منكم لله
قام هشام غير هدومه وكانت شهد وشرين خلصو ترويق الصاله وغيرو هدمهم هم كمان
شهد : هروح انا بقى
هشام : لا استنى اتغدى معانا
( هشام كان دايما بيشوف فرحة شرين وحد من اهلها موجود وكمان عشان يخليها تاكل لان وهم لوحدهم مكنتشى بترضى تاكل )
شهد : لا مش هينفع
شرين : لا اقعد اتغدى معانا عشان خاطرى
شهد : خلاص ماشى اذا كانت هى دى رغبة الجماهير
قاعدو اكلو مع بعض وشرين لاول مره من يوم فرحها تاكل كويس

…………………………………………………………………………

تانى يوم
شرين صحت وجهزت الفطار وقاعدت شويه تتفرج على التلفزيون
وبعدين زهقت ودخلت اوضتها وسابت الفطار لهشام
وبعد كام ساعه خرجت لقت الفطار زى ماهو وهشام لسه فى اوضته
قاعدة شويه تقلب فالتلفزيون وحست انها قلقانه وعماله تكلم نفسها
” هو لسه مصحاش لحد دلوقتى ليه ”
” طب وانا مالى ”
” لحسن يكون تعبان او فى حاجه ”
” هو انا قلقانه ليه هو حر ”
” بس ممكن يكون تعبان بسبب المايه بتاع امبارح ……لازم اخبط عليه ”
قامت شريت تخبط على الاوضه
شرين وهى بتخبط : هشام ………هشام ……….. هشام
مفيش اى رد
مدت ايدها بقلق وفاتحت براحه ومدت ايدها فتحت النور
لقت هشام نايم على السرير
شرين : هشام …………هشام انت كويس
هشام بصوت تعبان : مش عارف بس انا مش قادر اقوم
شرين قربت منه وحطت ايدها على وشه
شرين بخضه : ايه ده انت سخن اوى
هشام حاول يعدل نفسه على السرير
شرين : انا ههلبس اجبلك دواء من الصيدليه وهاجى …….انت حاسس بايه تانى
هشام : زورى وجعنى وحاسس بدوخه
شرين : طيب خليك زى مانت وانا مش هتاخر
شرين فعلا دخلت لبست ونزلت لاقرب صيدليه جبت دواء للبرد والسخنيه وجابت ترموتر للحراره وبعد نص ساعه كانت فالبيت
هشام كان نايم ومش حاسس باى حاجه شرين لقت حرارته 39
ادتله الدواء وفضلت تعمله كمدات طول اليوم لحد ما تعبت ونامت جانبه

…………………………………………………………………………..

تانى يوم الصبح

هشام بيتقلب وحاسس ان جسمه كله بيوجعه بيبص جانبه شاف شرين قاعده نص قاعده ونايمه على دراعها وماسكه المنديل اللى كانت بتعمل بيه الكمدات
هشام بتعب : شرين …….يا شرين
شرين بخضه : ايه ……..انا فين
قامت عدلت نفسها وكانت ماسكه ايده اللى وجعتها من النومه عليها : انت بقيت كويس
هشام : اه احسن ………..انتى ايه اللى نيمك كده
شرين : مش عارفه ……..هتلاقى راحت عليه نومه
قامت شرين : انا هقوم احضرلك الفطار ……..عشان تاخد الدواء
هشام كان بيبص على شرين ومش مصدق انها عملت كده عشانه ولا اهتمت بيه كده
شويه وجات شرين بالفطار : ياله بقى كل عشان انت مكلتش اى حاجه من اول امبارح
هشام : وانتى اخر مره كلتى فيها امتى ؟؟
شرين : مش فاكره …….بس انا فطرت امبارح
هشام : انتى بتهرجى ……… ياله كلى معايا
شرين : لا مش عاوزه …….. هبقى اكل انا بعدين
هشام وهو بيشيل الاكل من قدامه : وانا مش هاكل غير لما تكلى معايا
شرين قاعدت وكلت مع هشام وقامت بعد كده واداته الدواء
شرين : انا هدخل اوضتى وانت حاول ترتاح شويه ولو عاوز حاجه ابقى اندهلى
هشام : شرين استنى انا عاوز منك طلب ؟؟؟

الحلقه السابعه عشر

شرين قاعدت وكلت مع هشام وقامت بعد كده واداته الدواء
شرين : انا هدخل اوضتى وانت حاول ترتاح شويه ولو عاوز حاجه ابقى اندهلى
هشام : شرين استنى انا عاوز منك طلب ؟؟؟
شرين : عاوزنى اجبلك حاجه ؟؟
هشام : لاء تعالى اقعد جانبى هنا …………عاوز اتكلم معاكى
شرين باستغراب : تتكلم معايا …………….طب خليها بعدين انت تعبان
هشام : لاء معلشى خليها دلوقتى ………..انا كويس
شرين قاعدت قدامه على طرف السرير : خير
هشام : شرين انا عارف انى ظلمتك ………….وعارف انك عايشه معايا غصب عنك وانك بتكرهينى ورغم كل ده انتى اهتميتى بيه ووقفتى جانبى فى تعبى
شرين : انا متربيه على كده مهما كنت مش بحب حد ولقيته فى حاجه لازم اساعده
هشام : شرين ينفع نعمل هدنه ……….يعنى انا وانتى فى امر واقع انا وانتى لازم نعيش مع بعض السنه دى فبلاش نضايق بعض اكتر من كده
وانا اوعدك انى مش هعمل اى حاجه تضايق ………. خلينا نعيش كا اتنين اصحاب او زمايل نتعامل عادى وناكل مع بعض وبلاش التجاهل ده …….عشان لو حد تعب او حصله حاجه على الاقل نعرف نتصرف مش كل واحد فى اوضه وقافل على نفسه
شرين : بس
هشام : من غير بس…………. انا طول عمرى كنت عايش لوحدى رغم انهم كانو عايشين معايا فى نفس البيت كل واحد فى حاله ومحدش بيسال على التانى انا ساعات كنت بفكر انى لو مت مش هيعرفو ………..من اول معرفتك انتى واهلك حسيت ان انتم عيله بجد وببقى مبسوط اوى وانا معاكو حتى امبارح كنت مبسوط اوى وانا بلعب معاكو رغم انى كبرت على اللعب ده …………..عشان خاطرى ومتنسيش ان اتفاقك مع بابا انك تغيرنى ولا انتى هتخلفى الاتفاق
شرين وهى ساكته مش عارفه تقوله ايه بس هى كانت حسه احساس غريب كانت لاول مره تحس ان هشام صعبان عليها وانها مش بتحقد عليه
شرين : ماشى انا موافقه …………… عشان انا مبحبش اخلف اتفاقى

………………………………………………………………………………

وعدت الايام وشرين وهشام ابتدوء يتعاملو مع بعض احسن يعنى يكلمو مع بعض ويتفرجو على التلفزيون او حد بيزرهم وهكذا لحد ما خلصت اجازه الجواز وخلاص هينزلو الشغل
اول يوم الشغل

شرين قامت من بدرى وحضرت الفطار وقاعدت تخبط على هشام
شرين وهى بتخبط : هشام …………..يا هشام
هشام قام وهو لسه نيمان : فى ايه
شرين ياله اغسل وشك : كده هنتاخر
هشام : هنتاخر على ايه ؟؟
شرين : الشغل انت نسيت هننزل من ان انهارده الشركه
هشام : طيب من خليها بكره
شرين : بكره ايه ياله قدامى ………….ولا تحب اتصل بعمو عبد الرحمن
هشام : لا خلاص هجحز اهوه

بعد ساعه كانو فالشركه وفى مكتب عبد الرحمن
عبد الرحمن : اهلا اهلا بالعرسان
شرين : ازى حضرتك
وهشام دخل قاعد من غير مايسلم على باباه بس باباه ماستغربشى هو متعود كده منه
عبد الرحمن : هشام انت مكتبتك زى مهو بس المرادى هتشتغل بجد وزى مقولتلك اى غلط محسوب عليك ……………..وانتى يا شرين هتشتغلى فالمحاسبه اول شهر هتدربى وتتعلمى الشغل وبعد كده هتشتغلى
شرين : بس حضرتك انا لسه مجبتش ورقى من الكليه ……. وكمان النتيجه لسه مظهرتشى
عبد الرحمن : مش مشكله كملى ورقك براحتك
شرين :اوكى
دخل احمد عليهم وهو بيضحك : العرسان هنا وانا اقول الشركه منوره ليه …….ازيك يا شرين
شرين : انا الحمد لله
عبد الرحمن : خد شرين وريها مكتبها وشوف مين هيدربها
احمد : تمام ……… ياله يا شرين معايا

احمد خد شرين ونزل معاها مكتب المحاسبين
احمد : صباح الخير اقدملكم الاستاذه شرين هتشتغل معاكو من انهارده ان شاء الله
احمد بص لشرين : اقدملك : الاستاذ ابراهيم …ودى الاستاذه فريده …….وده بقى الاستاذ كريم اللى هيمرنك وكمان يبقى انتيم هشام اكيد شوفتيه يوم الفرح
شرين بابتسامه لكل الموجودين : اهلا وسهلا
كريم : اهلا بيكى ……..وان شاء الله تبقى مبسوطه معانا
شرين : ان شاء الله
وبداءت شرين حياتها العمليه كانت مبسوطه اوى وزمايلها كانو كويسين معاها

…………………………………………………………………………..

وتعدى الايام بيها وهى وهشام بقو كويسين مع بعض نوعا ما وهشام كان مبسوط بشرين وبعليتها وكان بيعتبرهم عيلته وحبهم كلهم
وفالشغل هشام كان ملتزم وبيحاول يتعلم وشرين كانت بتشجعه بانه ينزل كل يوم معاها ويروح معاها
وفؤاد كانت طلب منهم ان كل يوم جمعه يتغدو فالبيت عندهم ويقضو مع بعض اليوم وهشام طبعا كان مبسوط بده جدا وشرين كمان

وفي يوم جمعه كلهم قاعدين بعد الغداء وشهد زى العاده عمال تهزر
وكلهم بيتكلمو عن الشغل وبيضحكو
هشام : عمى كنت عاوز اطلب من حضرتك انت وطنط طلب
شرين بصتله باستغراب
فؤاد : اتفضل يا هشام ؟؟
هشام : يعنى لو حضرتك مش عندك مانع وطنط كمان ………….هو ينفع اقولكم بابا وماما
فؤاد بابتسامه : مش محتاجه طلب احنا فعلا عيلتك وانا زى ولدك انا عن نفسى معنديش مانع
شريفه : وانا كمان ……..ربنا عالم انا بحبك زى ابنى
هشام وهو مبسوط : ربنا يخليكو ليا
شرين قامت وهى مضايقه : ياله بقى عشان نروح
فؤاد : ما لسه بدرى يا شرى
شرين : معلشى يا بابا ……….عشان الحق اظبط البيت واجهز الاكل اللى هحطه فالفريزر
شريفه : ماشى يا حبيبتى ………..خلى بالك من نفسك
هشام وشرين روحو وطول الطريق كانت شرين ساكته ومش بتتكلم وهشام لاحظ انها مضايقه
اول لما تخلو الشقه هشام : ممكن افهم بقى انتى مضايقه ليه ؟؟؟